Znak

Posłuchaj Fragment książki czyta Rafał Królikowski

Każdy człowiek ma swoją opowieść, każda opowieść ma swojego mistrza

Hakawati zarabia na życie opowiadaniem historii. To jego praca, powołanie i przeznaczenie. Jest źródłem opowieści, bogiem, który stwarza i niszczy. Mistrzem opowieści.

Opowieść Osamy al-Charrata, informatyka z Los Angeles, zaczyna się w Bejrucie. Osama wraca do rodzinnego miasta, żeby pożegnać się z chorym ojcem i zakończyć historię, która zaczęła się tu wiele lat temu. Najpierw jednak musi wrócić do samego początku. Do swojego dziadka, słynnego libańskiego hakawatiego.
Kiedy Osama zaczyna swoją opowieść, wskrzesza nie żyjących już od dawna ludzi, swoich pradziadków, zwariowane ciotki i barwnych wujków. Jego słowa ożywiają jednak znacznie więcej: kochankę dżinna Fatimę o ciętym języku i niezrównanym poczuciu humoru, latające dywany, dzielnego księcia i pewnego rzezimieszka, który budzi strach w całym Libanie. I miłość, przed którą można uciekać w nieskończoność, ale i tak zawsze dopadnie człowieka w najmniej oczekiwanym momencie.

Od przeznaczenia nie można uciec, a przeznaczeniem Osamy jest snucie opowieści, która scali jego rodzinę, przywróci mu jego własną tożsamość, pozwoli godnie odejść ojcu, a przede wszystkim zaczaruje słuchaczy.

Wspaniałe, cudowne arcydzieło.

Absolutnie piękna. Jedna z najlepszych powieści ostatnich lat.

Epicka, w najstarszym i najnowszym znaczeniu tego słowa.

Oto najważniejsza książka roku przybywa na własnym latającym dywanie.

Obecnie, gdy rzadko się świetnie bawimy, czytając różne opowieści, Alameddine'owi genialnie udaje się połączyć prawdę i fikcję, współczesne pożądanie i sprośne powiastki z przeszłości, dzisiejszy żal i smutek dawnych czasów. Zachwycająca książka, która powinna być czytana nad filiżanką mocnej kawy, najlepiej trzykrotnie gotowanej, z cukrem i szczyptą kardamonu.

Niezwykła książka, która pewnie stanie się klasyką.

Niezwykłe... te opowieści mają w sobie brutalność Starego Testamentu, subtelność i magię dzieł Szekspira, mądrość i przebiegłość Szeherezady.

Upojna, ambitna, wielowątkowa. Absolutne mistrzostwo opowieści.

Zadziwiająco pomysłowa. Prawdziwym mistrzem opowieści jest Rabih Alameddine.