Po ukazaniu się najnowszego tomiku Wisławy Szymborskiej wielu recenzentów zwracało uwagę na fakt, że poetka pisze tak jak zwykle. Część krytyków wspominała o tej niezmienności z pewnym przekąsem. Cóż, "niektórzy lubią poezję", a inni wolą fajerwerki przemian. Wolę zapisać się (chociaż chętnie unikam jasnych deklaracji) do pierwszej grupy i cieszyć się nowym tomikiem Szymborskiej, który poruszył mnie "tutaj" i teraz, a zapewne poruszy jeszcze wielokrotnie. Tam i później. (I byłoby tak nawet, gdyby zrealizowano pierwotne założenie i zatytułowano zbiór "Szczegóły" - o czym wspomina Jerzy Illg w swojej książce. Element komizmu - w przypadku autorki akurat tych utworów - nigdy nie odbiera mocy ich poważnej stronie).  ...