WIP to pełna humoru satyra na współczesną rzeczywistość polskiej prowincji, gdzie stare przyzwyczajenia trwają uparcie mimo inwazji tego co nowe, nowoczesne, europejskie. Napisany ze swadą, tętniący wyczuwalną w każdym akapicie ironią, WIP jest znakomitym zwierciadłem zaściankowości, którą przybrano w zachodnie uniformy.

„Pomysł na napisanie WIP-a przyszedł mi do głowy, kiedy zdecydowałem się wziąć udział w wyborach do władz lokalnych. Był to najzabawniejszy epizod w moim życiu, a żyję już dość długo, jeśli to ma jakieś znaczenie – od 1947 roku”.