Znak

Ksiądz profesor Michał Heller dotyka tajemnicy czasu.

Jednym z najbardziej osobistych doświadczeń człowieka jest odczucie zanurzenia w strumień czasu.
Zazwyczaj wierzymy, że czas jest atrybutem nierozerwalnie związanym z „materialnym istnieniem”. Dopiero

 Każdy może odnaleźć siebie w opowieści o synu marnotrawnym

Henri J.M. Nouwen był znanym na całym świecie duszpasterzem i autorem ponad 40 książek na temat duchowości, które - przetłumaczone na 22 języki - sprzedały się w prawie dwumilionowym nakładzie.

Czy wiesz, że na początku XXI wieku bez trudu można kupić człowieka za 50 dolarów?

Książka Benjamina Skinnera to poruszająca i znakomicie udokumentowana opowieść o współczesnym niewolnictwie i handlu ludźmi, który kwitnie na wszystkich kontynentach.

Najnowsza książka autorki Ex libris.

Anne Fadiman z powodzeniem wskrzesza zapomniany nieco gatunek eseju poufałego wraz z jego osobistym, swobodnym tonem, dygresyjnością i traktowaniem czytelnika jak dobrego kompana podczas przyjacielskiej rozmowy. Autorka w swym

Skrząca się od anegdot opowieść o literackich przygodach i codziennym życiu z książkami.

Jak dokonać zaślubin księgozbiorów i uniknąć rozwodu? Czy kilkanaście kilogramów książek to dobry prezent na urodziny? Czym jest „imperatyw katalogiczny”?

Boga nikt nie widzi Michaela Novaka to niezwykle wnikliwa i błyskotliwa polemika ze współczesnymi myślicielami ateistycznymi. Bezpośrednią inspiracją do podjęcia dialogu były głośne książki: Richarda Dawkinsa Bóg urojony, Daniela Dennetta Odczarowanie i Letter to a Christian

Boisz się, że na przyjęciu u znajomych znów nie będziesz wiedział, kim są „liberalny paternalista”, „slacktywista” czy „transhumanista”?

Tożsamość i różnica. Eseje metafizyczne to jedna z najważniejszych polskich książek filozoficznych ostatnich lat. W 1998 roku uhonorowano ją Nagrodą im. Jana Długosza.

Barbara Skarga podejmuje w niej refleksję nad tożsamością - pojęciem bardzo

Obcość Afryki w siedmiu odsłonach.

Eseje z Białego pisarstwa poświęcone są zagadnieniom Afryki Południowej i jej literatury. Coetzee jako biały człowiek pisze o świecie znanym doskonale jemu samemu, ale całkiem obcym dla europejskiego czytelnika. Używa naszego