Kōbō Abe (1924–1993), japoński prozaik, dramaturg i autor scenariuszy.
Jest uznawany za czołowego reprezentanta japońskiego modernizmu powojennego. Jego twórczość niejednokrotnie nawiązuje do utworów Franza Kafki, a krytycy porównują ją także z teatrem absurdu i iberoamerykańskim realizmem magicznym.
Interesował się surrealizmem oraz fantastyką naukową. To jego dziełem jest pierwsza japońska powieść science-fiction (Czwarta epoka).
Na Zachodzie sławę przyniosła mu w 1962 roku powieść Kobieta z wydm, za którą został nagrodzony nagrodą Yomiuri.
