Społeczeństwo Nieobojętnych

Kraków dla obcokrajowców

Magdalena Baczyńska

Artykuł 1: Wszyscy ludzie rodzą się równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni postępować wobec innych w duchu braterstwa.

Artykuł 2: Każdy człowiek posiada wszystkie prawa i wolności zawarte w niniejszej Deklaracji bez względu na jakiekolwiek różnice rasy, koloru, płci, języka, wyznania, poglądów politycznych i innych, narodowości, pochodzenia społecznego, majątku urodzenia lub jakiegokolwiek innego stanu.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 10 XII 1948

Pytanie: „Czy jesteś tolerancyjny?”, jest jednym z tych, na które odpowiedź „tak” jest w Polsce właściwie obowiązkowa; tolerancja jest trendy, jej brak kojarzy się z niebezpieczną ksenofobią i zacofaniem. Z drugiej strony wiele wypowiedzi, na przykład na różnego rodzaju forach internetowych, tworzy obraz Polaka walczącego z każdym przejawem inności. Pojawia się zatem wątpliwość, w jakim stopniu ta kulturowo narzucona tolerancja pozostaje tylko postawą teoretyczną, a w jakim przekłada się na rzeczywiste relacje z obcokrajowcami, niekatolikami czy osobami o odmiennych przekonaniach politycznych. W przededniu włączenia Polski do Unii Europejskiej szczególnie ważne wydaje się zagadnienie otwartości Polaków na inne narody.

W przeszłości Polska nieraz była uważana za jeden z krajów europejskich najbardziej przychylnych obcokrajowcom. Aż do II wojny światowej mniejszości narodowe na terenie Rzeczypospolitej stanowiły blisko 1/3 wszystkich mieszkańców. Po okresie okupacji, a także na skutek powojennej zmiany granic, wysiedleń i emigracji, liczba ta drastycznie się zmniejszyła. W okresie komunizmu ukształtowało się natomiast wiele stereotypów krzywdzących inne narodowości, a ograniczone możliwości kontaktów międzynarodowych utrudniały ich weryfikację.

Tolerancja jest jedną z najważniejszych cech demokracji, gdyż to właśnie ona umożliwia istnienie społeczeństwa pluralistycznego pod względem kulturowym czy religijnym. Dlatego przełom roku 1989 zaowocował otwarciem się Polski na inne kraje. Jednakże zmiany mentalności Polaków następują powoli i wciąż istnieje potrzeba propagowania postawy tolerancji.

Tego zadania podjęli się studenci zgrupowani wokół Komisji Zagranicznej Samorządu Studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego i krakowskiego oddziału Centrum Młodych Dyplomatów (CMD). Swoje działania skierowali głównie do studentów i młodych ludzi, ponieważ to właśnie ta grupa w najbliższej przyszłości będzie miała największy wpływ na kształt naszego społeczeństwa, a także na to, jak Polacy będą postrzegani przez inne narody. Najlepszą metodą uczenia tolerancji wydaje się dialog - i taką też formę przybrały projekty Komisji Zagranicznej i CMD.

Spotkania, w formie warsztatów poświęconych tolerancji i wielokulturowości „Zbliżenia” czy seminarium polsko-niemieckiego Wspólna przeszłość, wspólna przyszłość, polegały na dyskusjach studentów polskich i obcokrajowców studiujących w Krakowie. Dzięki rozmowie znikła większość uprzedzeń, natomiast narodziły się międzynarodowe przyjaźnie, studenci zagraniczni z pewnością poczuli się w Krakowie mniej obco, mogąc jednocześnie wskazać problemy, z jakimi spotykają się w naszym mieście.

Innego rodzaju akcją jest kampania plakatowa promująca wśród społeczności studenckiej hasło „Kraków miastem otwartym”. Dzięki poparciu Urzędu Miasta Krakowa wydrukowano 500 plakatów, które pojawiły się na krakowskich ulicach. Chcemy sprawić, żeby akceptacja innych kultur była w Krakowie czymś naturalnym, żeby obcokrajowcy spotykali się z sympatią i zrozumieniem, a nie, jak to się często zdarza, z niechęcią lub nawet wrogością.

Dotychczasowe przedsięwzięcia w dużym stopniu przyczyniły się do uwrażliwienia studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego na kwestię tolerancji. Powstają też następne projekty, z których pierwszy „Dni Niemieckie w Krakowie” zostanie zrealizowany już na wiosnę. Watro nadmienić, że spotkał się on z dużą życzliwością Instytutu Goethego w Krakowie.

Otwarta brama w herbie Krakowa wskazuje miastu kierunek, w którym powinno zmierzać, przypomina mu o gościnności i tolerancji i jednocześnie jest zaproszeniem dla gości z zagranicy. Kontakty międzynarodowe są konieczne, aby Kraków stał się prawdziwym miastem europejskim, miastem otwartym.

MAGDALENA BACZYŃSKA, ur. 1984, absolwentka Liceum Zakonu Pijarów w Krakowie, studentka kulturoznawstwa międzynarodowego na UJ.

Możesz skomentować ten artykuł.
Kliknij tutaj.

POCZĄTEK STRONY