PARADOKSY BOGA MIŁOŚCI BÓG TĘSKNIĄCY DO MIŁOŚCI RELIGIA LĘKU I NIEWIARY W MIŁOSIERDZIE KTO JEST MOIM BLIŹNIM? NARODZINY DZIECKA PRZECIĄG WIECZNOŚCI W OTWARTYM POKOJU CHWILI

   Jednym z fundamentów chrześcijaństwa jest przekonanie, że Bóg jest miłością. Dla ludzi wierzących jest ono oczywiste, dlatego umyka gdzieś najczęściej cały jego dramatyzm. Cóż tak naprawdę kryje się w stwierdzeniu, że Bóg jest miłością? Oznacza to, że Bóg ryzykuje, "wywłaszcza się ze swego Bóstwa", powierzając się ludzkiej wolności, że tęskni za naszą miłością, ale czeka, aż otworzymy Mu drzwi. Jak pogodzić te obrazy z wizją Boga mocy, Boga-Władcy Nieba i Ziemi? Jak zrozumieć związek miłości z cierpieniem, wyrażający się najpełniej w dramacie Miłości Ukrzyżowanej? Oto paradoksy Boga-Miłości.

   By zbliżyć się do tajemnicy Miłości, musimy porzucić nasze zdroworozsądkowe intuicje wiążące miłość z zasługą, rozstać się z żelazną logiką przyczyn i skutków, bezpiecznym kodeksem sprawiedliwości. Bóg kocha nas... za nic, a by to odkryć, trzeba przebyć oczyszczającą drogę "wielkiego lęku" i niepewności - przekonują Autorzy niniejszego numeru. Taką drogę przebył syn marnotrawny. U jej kresu rozpoznał swe egzystencjalne ubóstwo, z głębi którego przemówił do niego Miłosierny Ojciec. Taką drogę przebyli najwięksi chrześcijańscy mistycy - św. Jan od Krzyża, św. Teresa z Lisieux... Teksty pomieszczone w numerze przypominają, by naszą wiarę wciąż na nowo przepełniać miłością. Kiedyś, gdy spotkamy się z Bogiem "twarzą w twarz", wiara nie będzie już nam potrzebna...

• 3 Od redakcji
• 4 DIAGNOZY
  Świat wykluczonych, Halina Bortnowska
• 7 Słabość Boga - Z Jeanem Vanier rozmawiają Wojciech Bonowicz i Łukasz Tischner
  
  Wierzę, że zmierzając do Boga, musimy przejść przez rozmaite ścieżki, lecz najbardziej fundamentalną jest droga wielkiego lęku. To na niej odkrywamy Boga, który jest bardzo "mały", który tęskni do miłości, ale czeka, aż otworzymy Mu drzwi. Paradoks Boga miłości polega na tym, że może On przekazywać miłość jedynie wtedy, gdy ją przyjmiemy.

• 19 Bóg - sędzia sprawiedliwy - Medytacja eschatologiczna, Wacław Hryniewicz OMI
  
  Większość ludzi nigdy nie opuszcza "szkoły sprawiedliwości". Kultywuje ona poznanie sprawiedliwości i wymaga jej od innych. Uczy wydawać sądy o ludzkich czynach, dobrych lub złych. Wydając sąd o innych, trzeba opierając się na zasadzie sprawiedliwości oddzielać dobrych od złych, sprawiedliwych od grzeszników. Na szczęście istnieje także szkoła miłosierdzia, współczucia i łaski - szkoła o wiele wznioślejsza, wyrastająca z samej głębi ducha Ewangelii.

• 35 Pycha zalęknionego serca, Piotr Kostyło
  
  Niewiara w przebaczenie sprawia, że ludzie zostają wystawieni wyłącznie na osąd sumienia. Jest w tym jakieś głębokie ubóstwo egzystencjalne, często niezawinione, wyrastające z braku doświadczenia miłosierdzia.

• 51 Igła i nić - Paradoksy poznawania Boga-Miłości, Maciej Bielawski OSB
  
  To w nieuchronnym zderzeniu ze złem i w poczuciu klęski wskutek własnej grzeszności, a nie ponad nimi, wyłania się na kartach Listu św. Jana absolutna ufność: do Boga, do siebie i do drugiego człowieka. Bóg jawi się tu jako większy od ludzkiego grzechu i potężniejszy niż ciemność świata - dlatego jest miłością.

• 65 Trójca i Krzyż, Hans Urs von Balthasar, tłum. ks. Eligiusz Piotrowski
  
  Ojcowskie wypowiedzenie samego siebie w zrodzeniu Syna można określić jako pierwszą, podtrzymującą wszystko wewnątrzboską "kenozę", gdyż Ojciec wywłaszcza się zupełnie ze swojego Bóstwa i oddaje je Synowi. W miłości Ojca kryje się absolutna rezygnacja z bycia Bogiem dla samego siebie, oddanie Boskiego bytowania i w tym sensie (Boska) bez-bożność (oczywiście miłości), czego w żaden sposób nie można mylić z ziemską bezbożnością, której jednak ta pierwsza (przewyższając ją niewspół-miernie) daje możliwość zaistnienia.

• 77 POLEMIKI
  Bliźni i bliski, Helena Eilstein
• 89 TEMATY I REFLEKSJE
  Obecność dziecka Adam Hernas
• 99 ROZMOWY Z EWANGELISTAMI
  Z Markiem o czytaniu jego ewangelii, Ks. Tomasz Węcławski
• 103 Teologia cierpienia Jana Pawła II, Jarosław Kupczak OP
• 111 Prawdziwy humanizm jest skupiony na Bogu, Jerzy Wocial
• 115 Jaki prymat, jaki Kościół?, Ireneusz Cieślik
• 122 O wielkodusznej miłości i bezdusznym legalizmie Ks. Daniel Olszewski
• 127 Wypłyń na głębię!, Wiesław Szymona OP
• 134 Wielkie przytulenie, Wojciech Bonowicz
• 139 Ochotnicy - szlachetni idealiści czy reformatorzy?, Stefan Wilkanowicz
• 142 Od analizy metafizycznej do etycznej, Tadeusz Szubka
• 148 Hiszpania oczami Kantora, Marcin Lachowski
• 152 KOŚCIÓŁ - MÓJ DOM
  Austria 2000: Zachować spokój czy krzyczeć?, Janusz Poniewierski
• 156 NOTY
• 160 Summary Sommaire