Podróż na wyspę szczęścia (ilustrowane krawędzie biało-czarne) You Yeong-Gwang

Książka

Ponad rok temu czytałam pierwszą książkę You Yeong Gwanga „Sklep pory deszczowej” i choć urzekł mnie magiczny koncept Tęczowego Miasta, sama historia wydała mi się nieco zbyt prosta i skierowana raczej do młodszych czytelników. Mimo to, z dużym zaciekawieniem sięgnęłam po nową książkę autora „Podróż na Wyspę Szczęścia”, licząc że rozwinie skrzydła, ale niestety tym razem zachwytu było jeszcze mniej. Autor pozostaje wierny swojej stylistyce tworząc współczesne baśnie, które mają nas otulać i przypominać o najważniejszych wartościach. Jeśli jednak „Sklep...” wydawał mi się momentami infantylny, to tutaj baśniowa naiwność została wzbogacona o wręcz moralizatorskie tony. Ale to wcale nie oznacza, że Was nie zachwyci. Widziałam, że pierwsze oceny są bardzo wysokie, a opinie zdecydowanie pozytywne. Jeśli szukacie baśniowej opowieści o pokonywaniu własnych słabości i poszukiwaniu sensu życia, która stawia na marzenia, to ten tytuł może być dla Was idealnym comfort bookiem. Czwórka bohaterów, z którą wyruszamy w długą i niebezpieczną podróż w poszukiwaniu Wyspy Szczęścia zdecydowanie budzi sympatię. Każdego z nich los mocno doświadczył, społeczeństwo spisało na straty, a jedynym, co pcha ich do przodu jest nadzieja, że na końcu drogi czeka na nich spełnienie marzeń. Tak zaczyna się klasyczna powieść drogi, pełna niebezpieczeństw, ale przede wszystkim życiowych, choć czasem wręcz moralizatorskich lekcji. You Yeong-Gwang znów pisze o marzeniach. Przekonuje, że to one są sensem naszej egzystencji i że to sama droga do celu nas kształtuje. Próbuje też nadać tej historii ramy niemal religijne, pisząc o Bogu, Bogini i trudach, jakie zsyłają na ludzi, by nauczyli się doceniać to, co mają. Dla mnie jednak ta forma okazała się zbyt nużąca. O ile w poprzedniej książce fascynował mnie wykreowany świat, tutaj czułam, że autor zbyt mocno sili się na egzystencjalne nauki, tracąc po drodze dynamikę. To bardzo specyficzna, fantastyczno-baśniowa wędrówka w głąb siebie, która może nie trafić do każdego w równym stopniu. Na uznanie zasługuje natomiast przepiękne wydanie z kreatywną zachętą, by samodzielnie pokolorować brzegi i wnętrza okładek - to może mieć zdecydowanie właściwości terapeutyczne.