Bez serca Marissa Meyer

Książka

Zacznijmy od tego, że "Bez serca" jest retellingiem "Alicji w Krainie Czarów". Napisała go Marissa Meyer, która podbiła serca czytelników swoją Sagą Księżycową. Książkę otrzymałam dzięki konkursowi na kanale Another Pony, której bardzo dziękuję. Czytając "Bez serca" nie straciłam rozumu, podczas kolonii z moimi rówieśnikami.Nie dość, ze retelling, to jeszcze prequel! I jak tu nie kochać tej autorki? Książka jest o Catherine Pinkerton - dziewczynie z wielkim talentem do pieczenia. Ma marzenia i swoją niezwykłością budzi zainteresowanie samego Króla Kier, który chce, by została jego żoną. Główna bohaterka nic do niego nie czuje, więc za nim następują same oświadczyny, ucieka z balu, spotykając po drodze nadwornego błazna - Figla. Serce Cath zaczyna szybciej bić na jego widok, gdy odkrywa, że to właśnie jego cytrynowe oczy śnią się jej po nocach.Wielkie brawa dla autorki. Po prostu idealnie oddała niezwykłość i absurdalność Krainy Czarów. Takiego prequela nie powstydziłby się sam Lewis Carroll! Marissie Meyer udało się całkowicie oddać realia tego świata, a dodani przez nią bohaterowie nie odstawali od reszty. Dostrzegałam liczne powiązania z "Alicją z Krainy Czarów" i ogromnie mi się to podobało. Czułam, że znów mam 7 lat, gdy pojawiał się Kot z Cheshire czy Kapelusznik.Oczywiście pojawia nam się tu dosyć ciekawa sytuacja. Cath kocha Figla z wzajemnością, ale jej status (a może bardziej rodzice) nie pozwala na taki związek. W dodatku Król Kier ją adoruje, a władcy się nie odmawia. Dziewczyna jest całkowicie rozdarta, bo pała do błazna uczuciem, ale nie chce też zawieźć rodziców, którzy chcą dla niej dostatniego życia.W pewnym momencie książki byłam oszołomiona rozwinięciem się akcji i patrząc na ilość stron, które mi zostały, zadawałam sobie pytanie: Marisso? Użyłaś jakiegoś zaklęcia zwiększająco-zmniejszającego i pomieściłaś całą akcję w 100 stronach? To było przebiegłe, bo naprawdę przyspieszyłam pochłanianie stron, by się tego dowiedzieć. Koniec złamał moje malutkie serduszko, bo w ogóle się go nie spodziewałam. Dotąd w mojej głowie siedzi wielkie "Ale jak?!". Mimo że nie potoczyło się tak, jak chciałam - koniec naprawdę bardzo mi się spodobał.Wyznaję zasadę, że nikt nie jest podły sam z siebie - powodują to jego przeżycia. Ta książka ją potwierdza. Catherine to Królowa Kier w młodości słynna z jej uroczego tekstu "Skrócić o głowę". Przedstawienie czarnego charakteru, który był postrachem w dzieciństwie jako ofiary, według mnie jest genialne. Wtedy przestajemy się bać, a zaczynamy współczuć i rozumieć.Serdecznie książkę polecam! Jeśli chcecie przeżyć na nowo podróż do bajkowego świata Alicji z Krainy Czarów, pełnego absurdów i magii, sięgnijcie po "Bez serca". Oprócz tego poznacie niezwykłą historię wprost ze świata po drugiej stronie lustra!

Zacznijmy od tego, że "Bez serca" jest retellingiem "Alicji w Krainie Czarów". Napisała go Marissa Meyer, która podbiła serca czytelników swoją Sagą Księżycową. Książkę otrzymałam dzięki konkursowi na kanale Another Pony, której bardzo dziękuję. Czytając "Bez serca" nie straciłam rozumu, podczas kolonii z moimi rówieśnikami.Nie dość, ze retelling, to jeszcze prequel! I jak tu nie kochać tej autorki? Książka jest o Catherine Pinkerton - dziewczynie z wielkim talentem do pieczenia. Ma marzenia i swoją niezwykłością budzi zainteresowanie samego Króla Kier, który chce, by została jego żoną. Główna bohaterka nic do niego nie czuje, więc za nim następują same oświadczyny, ucieka z balu, spotykając po drodze nadwornego błazna - Figla. Serce Cath zaczyna szybciej bić na jego widok, gdy odkrywa, że to właśnie jego cytrynowe oczy śnią się jej po nocach.Wielkie brawa dla autorki. Po prostu idealnie oddała niezwykłość i absurdalność Krainy Czarów. Takiego prequela nie powstydziłby się sam Lewis Carroll! Marissie Meyer udało się całkowicie oddać realia tego świata, a dodani przez nią bohaterowie nie odstawali od reszty. Dostrzegałam liczne powiązania z "Alicją z Krainy Czarów" i ogromnie mi się to podobało. Czułam, że znów mam 7 lat, gdy pojawiał się Kot z Cheshire czy Kapelusznik.Oczywiście pojawia nam się tu dosyć ciekawa sytuacja. Cath kocha Figla z wzajemnością, ale jej status (a może bardziej rodzice) nie pozwala na taki związek. W dodatku Król Kier ją adoruje, a władcy się nie odmawia. Dziewczyna jest całkowicie rozdarta, bo pała do błazna uczuciem, ale nie chce też zawieźć rodziców, którzy chcą dla niej dostatniego życia.W pewnym momencie książki byłam oszołomiona rozwinięciem się akcji i patrząc na ilość stron, które mi zostały, zadawałam sobie pytanie: Marisso? Użyłaś jakiegoś zaklęcia zwiększająco-zmniejszającego i pomieściłaś całą akcję w 100 stronach? To było przebiegłe, bo naprawdę przyspieszyłam pochłanianie stron, by się tego dowiedzieć. Koniec złamał moje malutkie serduszko, bo w ogóle się go nie spodziewałam. Dotąd w mojej głowie siedzi wielkie "Ale jak?!". Mimo że nie potoczyło się tak, jak chciałam - koniec naprawdę bardzo mi się spodobał.Wyznaję zasadę, że nikt nie jest podły sam z siebie - powodują to jego przeżycia. Ta książka ją potwierdza. Catherine to Królowa Kier w młodości słynna z jej uroczego tekstu "Skrócić o głowę". Przedstawienie czarnego charakteru, który był postrachem w dzieciństwie jako ofiary, według mnie jest genialne. Wtedy przestajemy się bać, a zaczynamy współczuć i rozumieć.Serdecznie książkę polecam! Jeśli chcecie przeżyć na nowo podróż do bajkowego świata Alicji z Krainy Czarów, pełnego absurdów i magii, sięgnijcie po "Bez serca". Oprócz tego poznacie niezwykłą historię wprost ze świata po drugiej stronie lustra!