Książka

II bitwa nad Bull Run. Kampania w północnej... Rogoń Robert

O książce II bitwa nad Bull Run. Kampania w północnej...

Kampania w północnej Wirginii lipiec - wrzesień 1862

Spis treści:

I. Sytuacja w dolinie Shenandoah i innych obszarach północnej Wirginii po zakończeniu ofensywy Jacksona. Zmiany personalne i zmiana strategii stron wojny

II. Organizacja Armii Wirginii

III. Liczebność i organizacja Armii Północnej Wirginii w lipcu i sierpniu 1862 roku

IV. Kadra dowódcza Armii Wirginii i jednostek do niej przydzielonych

V. Kadra dowódcza Armii Północnej Wirginii

VI. Bitwa pod Cedar Mountain 9 sierpnia 1862 roku

VII. Działania na terenie północnej Wirginii w okresie 10-23 sierpnia 1862 roku

VIII. Ofensywa Armii Północnej Wirginii 24 sierpnia 27 sierpnia 1862 roku

IX. Działania 28 sierpnia 1862 roku. Dzień pierwszy II bitwy nad Bull Run

X. Dzień drugi II bitwy nad Bull Run 29 sierpnia 1862 roku

XI. Dzień trzeci II bitwy nad Bull Run 30 sierpnia 1862 roku

XII. Działania 31 sierpnia 2 września 1862 roku. Bitwa pod Chantilly (Ox Hill) i potyczka pod Germantown 1 września 1862 roku

XIII. Podsumowanie kampanii

Aneksy

Bibliografia

Spis map

O książce:

Zwycięstwa pod Cross Keys i Port Republic 8 i 9 czerwca 1862 roku były ostatnimi akordami ofensywy Jacksona w dolinie Shenandoah. Armia Doliny Jacksona została następnie przetransportowana do Richmond, gdzie weszła w skład Armii Północnej Wirginii, która w końcu czerwca 1862 roku rozpoczęła kontrofensywę. Tymczasem siły armii USA, które walczyły z Armią Doliny Mountain Departament, Departament of Shenandoah i Departament of Rappahannock poniosły ciężkie straty w kolejnych bitwach i uległy dezorganizacji. Dowódca Departament of Shenandoah generał major Banks zaczął nadużywać alkoholu, a dowódca dywizji Shieldsa generał brygady James Shields z dnia na dzień zniknął, a jego dywizja została rozformowana. Stanton nie wiedział, gdzie znajduje się większość jednostek. Stanton uznał siebie samego za współwinnym tej porażki i zaczął dążyć do utworzenia armii, w skład której miały wejść jednostki wyżej wymienionych departamentów. Na dowódcę nowej armii Armii Wirginii Stanton i Lincoln wybrali generała majora Johna Popea, który 24 czerwca 1862 przybył do Waszyngtonu. Pope spotkał się z Stantonem, który wyznaczył zadanie Armii Wirginii zagrożenia linii kolejowej Virginia Central Railroad w rejonie Gordonsville i Charlottesville. Stanton miał nadzieję, że działania zaczepne doprowadzą do przerzutu części Armii Północnej Wirginii w ten rejon i przez to Armia Potomaku będzie miała większe szanse przy szturmie Richmond...

O autorze:

Robert Rogoń (1976), ukończył studia historyczne w 2002 roku na Uniwersytecie Śląskim, uczeń docenta Antoniego Molendy. W zakresie jego zainteresowań znajdują się działania wojsk lądowych na froncie wschodnim II wojny światowej i amerykańska wojna secesyjna.

Szczegółowe informacje na temat książki II bitwa nad Bull Run. Kampania w północnej...