Ciche dni Abbie Greaves

Książka

Az trudno uwierzyć, że "Ciche dni" to debiut literacki. Tak świetnie napisana książka, genialny pmysł na fabułę, bardzo intrygująca historia i bohaterowie. To prawdziwy dramat rodzinny, czegos takiego mi brakowało właśnie na półce. Idealnie pokazuje, że brak komunikacji, stała i utrzymująca się obojętnośc, brak zaangażowania może nieśc tragiczne skutki dla małżeństwa i rodziny. Bardzo długo siedziałam w milczeniu po przeczytaniu książki, wprawiła mnie w nie lada osłupienie i oszołomienie. Jestem zachwycona i z niecierpliwością będę wyczekiwac na więcej książek od Abbie Greaves! 

Świetna książka, bardzo emocjonująca i emocjonalna jazda bez trzymanki, jak na debiut - to dla mnie 10/10!Super się czyta, szybko mozna się wczuc tę gęstą, nieprzeniknioną atmosferę, która towarzyszy małżeństwu. Chyba kazdy miał kiedyś w związku lepsze i gorsze dni i tzw. ciche dni, ale co jeśli dni zmieniają się w tygodnie i miesiące? Co musi się dziac w glowach partnerów? Co takie sprawiło, że przez pół roku małżeństwo nie zamienia ze sobą nawet jednego słowa?To jedna z tych ksiażek, po lekturze której trzeba dac sobie moment, na dojście do siebie, mnie powaliła na kolana. Polecam! 

Dobra książka, która daje wiele do myslenia, stawia wiele pytań i zmusza do zastanowienia się. Nie jest to lekka ksiązka, bardzo emocjonalna, ale zdecydowanie warta uwagi. Bardzo polecam.

Mowa jest srebrem, a milczenie złotem. Do czasu, gdy nie stanie się ono przykrą i frustrującą codziennością. Długo po przeczytaniu książki siedziałam w milczniu. To niezwykle przykra historia, która jest całkowicie realna, możliwa i niesamowicie przykra. Życie potrafi nieźle dokopać. Jak się podnieść, gdy wszystko wokół przykryte jest ciszą i niedomówieniami? Fantastyczna lektura, szczerze polecam

Zaintrygował mnie opis książki. Stanęłam przy niej chwilę i wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Niby to zwykła historia życia, ale daje niewiarygodne poczucie tego, że rozmowa potrafi złagodzić cały ból, a naszaa codzienność nie jest tak słaba jak mogłoby się wydawać. Doceniajmy to co mamy :). Polecam

Cisza... Czasem ukojenie, czasem największa zmora. Jak odnaleźć prawdziwość życia, gdy jesteśmy skazani tylko na rozmowe z samym sobą? Nasze mózgi podsuwają straszne pomysły. Droga ta to prosta w dół. Trudno się odbić, ale czy Frank dobije do samego dna i uda mu się z niego odbić? Czy próba samobójcza Maggie naprawi ich relację? Przekonajcie się sami.

Owszem, akcja książki jest powolna. Ale to tylko jeden z jej atutów. Osobiście lubię stykać się z akcją wartką, pełną zwrotów akcji i ciekawych gagów, ale "Ciche dni" absolutnie nie powinny być taką książką ze względu na opowiadaną przez siebie historię. Autorka pozwala nam na stopniowe, powolne zagłębianie się w nieudane życie małżeńskie Maggie i Franka. Poznajemy te postacie smakujemy je, poznajemy ich motywacja. Wspaniałym zabiegiem jest to, że poznajemy ich bezpośrednio, gdyż narracja raz skupia się na jednym, a raz na drugim bohaterze. Dzięki temu nabieramy do nich dystansu oraz jesteśmy w stanie lepiej zrozumieć parę, również z tego psychologicznego punktu. Książka zdecydowanie jedna z lepszych jakie miałam okazję ostatnio czytać i z czystym sercem ją polecam.

Pełna emocji opowieść o okrutnej sile milczenia i tragicznych skutkach braku komunikacji... Książka bardzo mocno mnie dotknęła i myślę, że będę wracać do niej niejednokrotnie.

„Ciche dni" to niesamowicie poruszająca książka o tajemnicach, skrywanych urazach i poczuciu winy.Zdaję sobie sprawę, że niektórzy mogą być rozczarowani tempem historii, gdyż akcja toczy się bardzo powoli, ale po przeczytaniu najprawdopodobniej stwierdzą, że wcale nie było to złym zabiegiem w przypadku tej konkretnej książki. Cała akcja toczy się wokół pary, która ma problemy z dotarciem do córki, a gdy ich dziecko niespodziewanie ginie przestają ze sobą rozmawiać, gdyż oboje mają wyrzuty sumienia, obwiniają się o to co się stało. Być może gdyby odnaleźli wcześniej drogę do porozumienia się z córką to nie doszłoby do tragedii?Naprawdę ciężko przeżyłam tą książkę, gdyż emocje w niej zawarte wręcz ją przepełniają. Myślę, że po prostu każdy powinien po nią sięgnąć i się przekonać, jak destrukcyjny może być brak komunikacji.

Piękna, wzruszająca, prawdziwa. To, co najlepsze w tej historii to fakt, że nie kończy się ona wraz z ostatnią stroną. Trwa nadal w głowie czytelnika, skłaniając do rozważenia różnych scenariuszy i przemyślenia własnego życia. Opowieść, która sprawi, że po jej przeczytaniu sami chwilę posiedzicie w ciszy…