Moje życie jest cudem Bernadette Moriau Książka

Przepiękna opowieść, która daje nadzieję, że życie może dać człowiekowi drugą szansę. To ten moment, w którym czuję, że muszę iść na przód, nie poddawać się, walczyć o siebie i bliskich. Miłość Boga jest nieobliczalna. Jestem wierna, będę żyć zawsze najlepiej jak potrafię. Bóg jest miłosierny i wspaniały. Zachęcam do lektury.

Jestem ateistką, ale zawsze interesowały mnie cudowne ozdrowienia. Zawsze się zastanawiam, czy Bóg istnieje naprawdę, czy po prostu ludźkość ma jeszcze wiele do odkrycia przed sobą. Książkę polecam. Nie czułam się niekomfortowo będąc osobą stroniącą od kwestii religijnych, nie czułam nacisku. Na pewno będę pogłębiać swoją wiedzę w tym zakresie. Polecam wszystkim, nadzieja umiera ostatnia.

Otrzymałam książkę od swoich bliskich. Sama często uczestniczę w pielgrzymkach. Bóg jest ogromną miłością. Nie możemy być wiernym tylko wtedy, gdy jest nam źle. Bóg nas nie opuszcza, my Jego też nie powinniśmy. Polecam serdecznie tę książkę. Przywraca ona nadzieję tym, którzy ją stracili. Wierzę, że świat jest piękny, mamy całe życie do przejścia, by na koniec świętować i radować się w niebie. 

Przepiękne świadectwo wiary. Uważam, że każdy, kto wątpi, powinien sięgnąć po tę pozcyję. Wyjaśnia wszystkie obawy...Polecam

W szczerej i poruszającej autobiografii 79-letnia zakonnica, franciszkanka Oblatka Najświętszego Serca Jezusa w Bresles opowiada o swoim życiu w bólu i kalectwie. Z pokorą zadaje sobie pytanie o niepojęte przyczyny tego cudu: „Dlaczego ja?"Dzieli się z nami swoimi wątpliwościami i daje piękne siadectwo wiary...

"Niczyje życie, jakkolwiek by było pogmatwane, nigdy nie jest skazane na porażkę czy bezsens. Nigdy nie traćcie nadziei". To zdanie siostry, która doświadczyła cudu, pokrzepia i daje nadzieję. Polecam każdemu lekturę. Naprawdę warto.

"Niczyje życie, jakkolwiek by było pogmatwane, nigdy nie jest skazane na porażkę czy bezsens. Nigdy nie traćcie nadziei". To zdanie siostry, która doświadczyła cudu, pokrzepia i daje nadzieję. Polecam każdemu lekturę. Naprawdę warto.

W szczerej i poruszającej autobiografii 79-letnia zakonnica, franciszkanka Oblatka Najświętszego Serca Jezusa w Bresles opowiada o swoim życiu w bólu i kalectwie. Z pokorą zadaje sobie pytanie o niepojęte przyczyny tego cudu: „Dlaczego ja?"Dzieli się z nami swoimi wątpliwościami i daje piękne siadectwo wiary...

Przepiękne świadectwo wiary. Uważam, że każdy, kto wątpi, powinien sięgnąć po tę pozcyję. Wyjaśnia wszystkie obawy...Polecam

Otrzymałam książkę od swoich bliskich. Sama często uczestniczę w pielgrzymkach. Bóg jest ogromną miłością. Nie możemy być wiernym tylko wtedy, gdy jest nam źle. Bóg nas nie opuszcza, my Jego też nie powinniśmy. Polecam serdecznie tę książkę. Przywraca ona nadzieję tym, którzy ją stracili. Wierzę, że świat jest piękny, mamy całe życie do przejścia, by na koniec świętować i radować się w niebie.