O tym się nie mówi Emilie Pine

Książka

Genialne teksty, początkowo myslałam, że znajdę tu wiele feministycznych teorii, manifesty i stosunek autorki w tej kwestii, ale to jest jej intymny zapis prywatnych przeżyć, doświadczeń i traumatycznych wydarzeń, które ją odmieniły i ukształtowały. Pełne bólu i rozpaczy teksty, niezwykle dosadne i szczere, intymny charakter pamiętnika to jego najwiekszy plus.  

"O tym się nie mówi" intymny i szczery zapis wspomnień i doświadczeń życiowych autorki, niezwykle porusza, wzrusza, wprawia w emocjonalne zakłopotanie. Emilie Pine przełamuje tymi tekstami niejedno tabu, pozwalając wejść czytelnikom w jej życie i do jej głowy, spojrzeć na jej życie, strach, marzenia i próby wyzwolenia się. Świetna, szczera, intymna, przełamująca tabu ksiażka.  

Wyjątkowa książka, pełna subtelnych i intymnych opowieści z zycia autorki, które zdecydowała się zapisac o opublikować. Wiele z tych problemów możemy znać z mediów czy autopsji, dorastanie w problematycznje rodzinie, przemoc zarówno psychiczna jak i fizyczna, ból i brak akceptacji. Autorka pokazuje ze czas skończyć z zamykaniem traumatycznych tematów w klatce tabu, o problemach i patologiach trzeba mówić głośno, a ofiary muszą być usłyszane.  

Pisanie o swojej ciężkiej przeszłosci jest szalenie trudne. Potrzeba ogromnej odwagi, wewnętrznej siły aby wyznać swoje słabości, odsłonić czułe punkty. Sama lektura mocno mnie poruszyła. Czytanie o chorobie alkoholowej rodziców nigdy nie jest łatwe. Do tego gwałt, strata najbliższych,a nawet części samej siebie, depresja. Tylko ktoś z podobną traumą może zrozumieć, że dojście do ładu ze swoją psychiką zajmuje kilka, a nawet kilkanaście lat. Tym bardziej jestem pełna podziwu dla pani Emilie Pine, że udało się jej zrobić kolejny krok w tej nierównej walce. Polecam gorąco.

"O tym się nie mówi" to zbiór sześciu esejów, w których autorka stara się poukładać swoją traumatyczną przeszłość. Warto zatrzymać się i zastanowić się, czy przypadkiem wśród naszych znajomych nie ma kogoś, kto nosi w sobie podobne doświadczenia. To być może czas by skonczyć ze stereotypowym ocenianiem innych...

Cieszę się bardzo, że autorka postanowiła o tym wszystkim powiedzieć, że postanowiła napisać i wyrzucić to z siebie. Mam nadzieje, że chociaż trochę pomogło jej to uporać się z przeszłością...

Jestem troszkę wstrząśnięta po tej lekturze. Czasem mam wrażenie, że życie jest bardzo niesprawiedliwe. Ile cierpienia i problemów może znieść jedna osoba? Czy kobiety mają w sobie tyle siły by przerwać zło, które wyrządzają im mężczyźni? Nie chcę wiele zdradzać. Uważam, że to lektura obowiązkowa dla każdej kobiety. Autorka pokazała siłę, która inspiruje.

Można by rzec, że „O tym się nie mówi" to prywatna spowiedź, autobiografia Emilie Pine. Książka jest naprawdę niewielka, posiada niespełna 200 stron. Mogę śmiało stwierdzić, że możliwe jest przeczytanie jej jednym tchem. Czas, który teraz przeżywamy jest doskonałym momentem na zapoznanie się z takim dziełami jak to. Rozwijajmy się, skorzystajmy z tego spędzania czasu w domu pożytecznie. Mogę zapewnić, że nie będziecie żałować, jeżeli w wasze ręce trafi ten o to tytuł.

Sama przeżyłam wiele, ale historia Emilie Pine mnie przerosła. Nie chodzi mi tutaj o jej książkę, ale o to z czym autorka musiała zmagać się w swoim życiu. Było mi jej tak okropnie żal, chociaż „O tym się nie mówi" nie jest książką zabarwioną emocjami. To sztywny tekst, być może to forma terapii. Tytuły takie jak ten wymagają szacunku, który autorka na pewno ode mnie otrzymuje. Zachęcam wszystkich do sięgnięcia po ten tytuł. Krótka książka, która może odmienić Wasze życie i spojrzenie na pewne sprawy.

Niesamowicie napisana książka. Jest to zbiór esejów, które można powiedzieć są pewnego rodzaju autobiografią autorki. Czytelnika dowiaduje się o rzeczach o których wie ale o których nie mówi bądź pomija. Książka O tym się nie mówi napisana jest prostym językiem, bez ozdobników czy pouczeń. Zachęcam do przeczytania, gwarantuję że już od pierwszej strony Was wciągnie.