Babcia i dziadek Książka

„Dziadkowie to ludzie, którzy mają czas wtedy, gdy cały świat się spieszy.” „Dziadkowie uczą nas przeszłości, żebyśmy spokojniej szli w przyszłość.” „U dziadków wszystko smakuje lepiej, brzmi ciszej i boli mniej.” Są w naszym życiu osoby o których zawsze myślimy ciepło, gdy jest nam trudno, gdy popełniamy błędy , albo gdy po prostu czujemy, że musimy się zwierzyć. Bo serce jest za ciężkie a emocje nie są najlepszymi doradcami. Babcia i dziadek - seniorzy , ludzie z doświadczeniem i życiową mądrością. Czasem zrzędliwi czasem zapominający o drobiazgach - każdy jednak jest inny , każdy potrzebuje czuć ,że jest komuś potrzebny. Ta niepozorna książka jest opowieścią o ludziach, o tym ,że miłość nie potrzebuje warunków, nigdy nie ustaje , wystarczy odrobina zrozumienia, bo są osoby dla których jesteśmy ważni od dnia narodzin. Dla nich nie musimy udawać silniejszych, mądrzejszych ani bardziej poukładanych, niż jesteśmy naprawdę. Przyjmują nas z całym bagażem niepowodzeń, z potłuczonym sercem i głową pełną wątpliwości. Nie pytają „dlaczego?”, częściej mówią „chodź” — i to wystarcza. Ta książka przypomina, że bliskość nie zawsze krzyczy wielkimi gestami. Czasem objawia się w kubku herbaty postawionym bez słowa, w cichym wysłuchaniu, w dłoni położonej na ramieniu. W spojrzeniu, które mówi: jesteś u siebie. To opowieść o więziach, których nie niszczy czas ani różnice pokoleń. O miłości, która trwa mimo zmarszczek, zmęczenia i przemijania. O tym, że dom nie zawsze jest miejscem — czasem jest człowiekiem. A czasem dwojgiem ludzi, którzy nauczyli nas, czym jest cierpliwość, dobroć i bezwarunkowa obecność. Bo dziadkowie nie tylko są częścią naszej historii. Oni są jej sercem. Całość ujmuje nie tylko piękną treścią lecz również wydaniem i ilustracjami od których nie sposób oderwać oczu.

„Dziadkowie to ludzie, którzy mają czas wtedy, gdy cały świat się spieszy.” „Dziadkowie uczą nas przeszłości, żebyśmy spokojniej szli w przyszłość.” „U dziadków wszystko smakuje lepiej, brzmi ciszej i boli mniej.” Są w naszym życiu osoby o których zawsze myślimy ciepło, gdy jest nam trudno, gdy popełniamy błędy , albo gdy po prostu czujemy, że musimy się zwierzyć. Bo serce jest za ciężkie a emocje nie są najlepszymi doradcami. Babcia i dziadek - seniorzy , ludzie z doświadczeniem i życiową mądrością. Czasem zrzędliwi czasem zapominający o drobiazgach - każdy jednak jest inny , każdy potrzebuje czuć ,że jest komuś potrzebny. Ta niepozorna książka jest opowieścią o ludziach, o tym ,że miłość nie potrzebuje warunków, nigdy nie ustaje , wystarczy odrobina zrozumienia, bo są osoby dla których jesteśmy ważni od dnia narodzin. Dla nich nie musimy udawać silniejszych, mądrzejszych ani bardziej poukładanych, niż jesteśmy naprawdę. Przyjmują nas z całym bagażem niepowodzeń, z potłuczonym sercem i głową pełną wątpliwości. Nie pytają „dlaczego?”, częściej mówią „chodź” — i to wystarcza. Ta książka przypomina, że bliskość nie zawsze krzyczy wielkimi gestami. Czasem objawia się w kubku herbaty postawionym bez słowa, w cichym wysłuchaniu, w dłoni położonej na ramieniu. W spojrzeniu, które mówi: jesteś u siebie. To opowieść o więziach, których nie niszczy czas ani różnice pokoleń. O miłości, która trwa mimo zmarszczek, zmęczenia i przemijania. O tym, że dom nie zawsze jest miejscem — czasem jest człowiekiem. A czasem dwojgiem ludzi, którzy nauczyli nas, czym jest cierpliwość, dobroć i bezwarunkowa obecność. Bo dziadkowie nie tylko są częścią naszej historii. Oni są jej sercem. Całość ujmuje nie tylko piękną treścią lecz również wydaniem i ilustracjami od których nie sposób oderwać oczu.

„Dziadkowie to ludzie, którzy mają czas wtedy, gdy cały świat się spieszy.” „Dziadkowie uczą nas przeszłości, żebyśmy spokojniej szli w przyszłość.” „U dziadków wszystko smakuje lepiej, brzmi ciszej i boli mniej.” Są w naszym życiu osoby o których zawsze myślimy ciepło, gdy jest nam trudno, gdy popełniamy błędy , albo gdy po prostu czujemy, że musimy się zwierzyć. Bo serce jest za ciężkie a emocje nie są najlepszymi doradcami. Babcia i dziadek - seniorzy , ludzie z doświadczeniem i życiową mądrością. Czasem zrzędliwi czasem zapominający o drobiazgach - każdy jednak jest inny , każdy potrzebuje czuć ,że jest komuś potrzebny. Ta niepozorna książka jest opowieścią o ludziach, o tym ,że miłość nie potrzebuje warunków, nigdy nie ustaje , wystarczy odrobina zrozumienia, bo są osoby dla których jesteśmy ważni od dnia narodzin. Dla nich nie musimy udawać silniejszych, mądrzejszych ani bardziej poukładanych, niż jesteśmy naprawdę. Przyjmują nas z całym bagażem niepowodzeń, z potłuczonym sercem i głową pełną wątpliwości. Nie pytają „dlaczego?”, częściej mówią „chodź” — i to wystarcza. Ta książka przypomina, że bliskość nie zawsze krzyczy wielkimi gestami. Czasem objawia się w kubku herbaty postawionym bez słowa, w cichym wysłuchaniu, w dłoni położonej na ramieniu. W spojrzeniu, które mówi: jesteś u siebie. To opowieść o więziach, których nie niszczy czas ani różnice pokoleń. O miłości, która trwa mimo zmarszczek, zmęczenia i przemijania. O tym, że dom nie zawsze jest miejscem — czasem jest człowiekiem. A czasem dwojgiem ludzi, którzy nauczyli nas, czym jest cierpliwość, dobroć i bezwarunkowa obecność. Bo dziadkowie nie tylko są częścią naszej historii. Oni są jej sercem. Całość ujmuje nie tylko piękną treścią lecz również wydaniem i ilustracjami od których nie sposób oderwać oczu.