Książka

U księcia pana. Pieczęć losu Ida Żmiejewska

Jabłonna, rok 1803. Hrabina Róża Pasławska zostaje pozostawiona przez swojego męża w majątku Księcia Józefa Poniatowskiego w Jabłonnie, by ten w spokoju mógł udać się do Wiednia spędzić czas z kochanką. Róża nie jest szczęśliwa w małżeństwie, mimo to uważa, że kocha męża i trwa u jego boku, mimo upokorzeń, których przez niego doświadcza. Pałac zdaje się wypełniony francuskimi emigrantami z wyższych sfer. Do wszystkich obecnych Róża podchodzi z dystansem. Pewne zdarzenia doprowadzają jednak do zbliżenia z Księciem Poniatowskim, co od razu podchwytują bezlitosne języki obecnych tam kobiet… Zaczynam mieć wrażenie, że gdyby Pani Ida Żmiejewska napisała instrukcję obsługi maszyny parowej, przeczytałbym ją z równą uwagą i przyjemnością! A do tego, akcja dzieje się w mojej ulubionej epoce - XIX wieku, „długim wieku”. Zachwyca mnie tu właściwie wszystko: język, kwieciste, barwne opisy miejsc i atmosfery, dialogi, fabuła oraz oczywiście zagadka kryminalna. Przy „Pieczęci losu” nie było inaczej. Spijałem każde słowo, niespiesznie, z uwagą. Autorka, jak nikt inny, potrafi oddać klimat miejsca, które opisuje. Do tej pory była to przede wszystkim Warszawa, tu - Jabłonna. Romans nie był ani przesadzony, ani wybrakowany - w sam raz i uzasadniony. Przez większą część książki trochę brakowało mi wątku kryminalnego. Końcówka wynagrodziła wszystkie niedogodności! Rozwiązanie pięknie splotło wszystkie kwestie, sprytnie porozrzucane wcześniej w fabule. No, wzorowe zakończenie sprawy! Szczególnie pragnę wyróżnić postać Róży, która wraz z upływem czasu i kolejnymi dramatycznymi wydarzeniami przechodzi prawdziwą przemianę. Brzmi sztampowo - jednak sposób wykonania tego motywu okazał się idealny. Zmiany możemy wyczytać między słowami już na początku, gdy hrabina zaczyna myśleć o sobie jako o jednostce, nie tylko żonie. Do czego to prowadzi, przeczytajcie sami! Nie spodziewajcie się jednak lektury na jeden wieczór - to ponad pięćset stron wypełnionych rozmowami, plotkami i spacerami po parku, ale w jakim stylu! Z wielką niecierpliwością będę wyczekiwał kolejnych części tej historii. Do zobaczenia w następnym tomie! Współpraca z Wydawnictwem Skarpa Warszawsk