Większa Europa. Jan Paweł II wobec Rosji i Ukrainy Grzegorz Przebinda

Książka

Nie da się ukryć, że pan Coetzee należy do grona mych ulubionych autorów. Takich, którym przebaczam potknięcia, takich, których mam ochotę czytać zawsze, niemalże w każdym miejscu. W miłości mojej i uwielbieniu zagalopowałam się jednak. Ze zgrozą i jednoczesną skruchą w sercu wyznam, że zaszufladkowałam Coetzee. Z owym pisarzem zwykłam łączyć poważną literaturę, szczodrą ręką nasączoną psychologią. Filozofią. Medytacjami egzystencjalnymi o różnych zgoła odcieniach. Literaturę, zmuszającą do myślenia nawet najbardziej uodpornione głowy. Często autobiograficzną, w mniejszym bądź większym stopniu.

J. M. Coetze jest niewątpliwie pisarzem z górnej półki, o czym świadczyć choćby liczba frazesów na jego temat, wypisywanych przy różnych okazjach i wszędzie, gdzie tylko się o pisarzu wspomina. Że Noblista, że dwukrotna nagroda Bookera, że proza poetycka, że „wymowne dialogi", że południowoafrykańskie problemy, wreszcie - że polskie korzenie, a jakże. Co jednak czyni Coetzee pisarzem wielkiego formatu, czy warto sięgnąć po książkę „Mistrz z Petersburga", i czy książka owa jest w stanie czytelnika w przekonaniu o wielkości pisarza utwierdzić?