Książka

Nie do obrony Jacek Dubois, Igor Tuleya, Anna Matusiak

„Ludzie nie rozumieją, jak można bronić zła. Zapominają, że dopiero proces ma ustalić, czy osoba oskarżona rzeczywiście jest sprawcą. Utożsamiają też obrońcę z jego klientem. Jeżeli kogoś bronimy, według nich oznacza to, że akceptujemy jego czyn i jesteśmy równie zdemoralizowani jak on. Nie potrafią przyjąć jednej prostej prawdy: adwokat nigdy nie broni czynu, o który oskarżono klienta. Broni człowieka, któremu przysługuje prawo do obrony”. Ewa podpisuje kontrakt na nowy film - prawniczy, mocny, odważny i żeby wyszedł wiarygodnie postanawia zwrócić się o konsultacje merytoryczne do Jacka Dubois i Igora Tulei. Wymiana korespondencji pomiędzy autorką scenariusza, sędzią i mecenasem, którą mamy okazję śledzić to przede wszystkim opowieść o ludziach, ich decyzjach, odpowiedzialności i konsekwencjach, jakie mogą nieść za sobą oskarżenia. I właśnie to uważam za ogromną siłę tej publikacji. Bo przecież jak łatwo przychodzi nam ocenianie innych! Wystarczy nagłówek, kilka informacji, czasem jedno zdanie wyrwane z kontekstu, żeby wyrobić sobie opinię. Szybko dzielimy świat na dobrych i złych, winnych i niewinnych. Tylko czy zawsze znamy całą historię? Czy potrafimy oddzielić fakty od emocji i medialnego szumu? Książka skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest rzetelne ustalenie faktów, wysłuchanie obu stron i powstrzymanie się od wydawania wyroków, zanim zrobi to sąd. Szczególnie interesujące jest zderzenie różnych perspektyw zawodowych. Adwokat i sędzia funkcjonują w odmiennych rolach, ale obaj poruszają się w świecie, w którym odpowiedzialność, dowody i właściwa ocena sytuacji mają ogromne znaczenie i dzięki temu możemy lepiej zrozumieć, że wymiar sprawiedliwości to coś znacznie bardziej skomplikowanego niż prosty podział na tych, którzy mają rację, i tych, którzy jej nie mają. Nie jest to typowa powieść sensacyjna, w której akcja pędzi na złamanie karku, to możliwość „zajrzenia” do hipotetycznego rozwoju sprawy sądowej, pracy adwokatów, prokuratorów, sędziów i ruchów samego oskarżonego. Wyjątkowość tej książki tkwi w tematach, pytaniach i refleksjach, które zostają z czytelnikiem na dłużej. To właśnie one sprawiają, że chce się czytać dalej, dowiadywać więcej i patrzeć na sprawy z perspektywy, której wcześniej być może w ogóle nie brało się pod uwagę. I wiecie, co jest w tym wszystkim najlepsze? Ta książka nie tylko przekazuje wiedzę i pobudza do myślenia. Ona potrafi zarazić pasją! Po lekturze naprawdę ma się ochotę wejść głębiej w świat prawa, śledzić sprawy karne, analizować argumentację i zrozumieć, jak wygląda walka o sprawiedliwy proces. A jeśli książka potrafi wzbudzić w człowieku myśl: „A może studia prawnicze?”, to chyba mówi samo za siebie! Byłam pewna, że książka o prawie, procesach i pracy prawników może tak bardzo rozbudzić moją ciekawość. Po jej przeczytaniu człowiek ma ochotę zagłębiać się w sprawy karne, analizować dowody, poznawać argumenty obu stron. Anna Matusiak, Jacek Dubois i Igor Tuleya zabierają nas do świata, w którym nic nie powinno być oceniane wyłącznie na podstawie pozorów.  Dla mnie „Nie do obrony” to książka, która pokazuje, jak ważne jest myślenie, zadawanie pytań i niewydawanie pochopnych osądów. Przypomina, że za każdą sprawą stoi człowiek, a za każdym oskarżeniem powinno iść rzetelne postępowanie i jak trudna i odpowiedzialna jest praca zarówno sędziów jak i obrońców. To książka dla wszystkich, którzy lubią lektury nie tylko wciągające, ale również rozwijające, tych których fascynują sprawy karne, kulisy pracy prawników i mechanizmy wymiaru sprawiedliwości. Cóż to za lektura! Świetna, wciągająca i przede wszystkim dająca do myślenia. Taka, przy której nie tylko przewracasz kolejne strony, ale zaczynasz coraz mocniej interesować się światem, do którego zabierają czytelnika autorzy. WOW!  Ja bezapelacyjnie polecam bo jest to zdecydowanie pozycja, która zostaje w głowie na długo i taka, po której chce się więcej! Dodatkowo piękne wydanie w trwardej oprawie dodaje tej pozycji książkowej klasy i stylu.