Pola pachnące deszczem. Saga łowicka. Tom 2 Magdalena Kołosowska

Książka

(...) Czy są takie książki, które żyły w Was jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony? Dla mnie „Pola pachnące deszczem” Magdaleny Kołosowskiej okazała się właśnie taką historią. To powieść, która nie opiera się wyłącznie na dramatycznych wydarzeniach, przede wszystkim opowiada o ludziach, ich nadziei, miłości i sile, którą odnajdują nawet wtedy, gdy wszystko wokół zdaje się rozpadać. Z ogromnym zaangażowaniem śledziłam losy rodziny Musiałów i innych mieszkańców Duplic i Złakowa. Ich codzienna walka z przeciwnościami losu, trudne decyzje i niepewność jutra wywoływały wiele emocji. Nie brakowało chwil wzruszenia, ale także momentów, które zmuszały mnie do zatrzymania się i refleksji nad tym, jak kruche potrafi być życie. Bardzo spodobało mi się historyczne tło tej opowieści. Wojna i epidemia nie są tu jedynie dodatkiem, ale tworzą przejmujący obraz rzeczywistości, w której bohaterowie muszą odnaleźć w sobie odwagę, by iść dalej. Autorka zadbała o klimat i szczegóły, pięknie malując słowami obraz łowickich ziem, ale i takiej zwykłej codzienności, dzięki czemu miałam wrażenie, że przeniosłam się do tamtych czasów i przeżywam wszystko razem z bohaterami. Duży wpływ na to miał napewno język powieści, dialogi, które momentami może czytać się z pewną trudnością, bo jednak trochę się różni od tego co znamy. Ale to żaden minus, wręcz nadaje fabule autentyczności. Ta książka jest pełna emocji, wzrusza i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć nadzieję. Jestem przekonana, że na długo pozostanie w mojej pamięci, bo to nie jest historia, którą się tylko czyta. To historia, którą się przeżywa. Polecam!!