Wedle jej woli Katarzyna Kasmat-Łyskaniuk

Książka

Wracam do tego świata i mam mieszane uczucia! „Wedle jej woli” Katarzyny Kasmat-Łyskianiuk to kontynuacja, która nie daje o sobie zapomnieć. Klimat? Mroczny, emocjonalny i pełny napięcia. Od pierwszych stron czuć, że nic nie będzie proste. Gatunkowo to literatura obyczajowa z romansem. Historia toczy się wokół tego, jak wybory – zarówno te łatwe, jak i te, które łamią serce – mogą kształtować losy bohaterów. Autorka stawia na konsekwencje. Decyzje z tomu 1 odbijają się czkawką, a bohaterowie muszą mierzyć się z własnymi słabościami. Momentami czułam frustrację (celową!), a momentami – ogromne wzruszenie. Bohaterowie są napisani autentycznie. Żadnych ideałów – same zmagania, błędy i próby naprawy tego, co już się skomplikowało. Główna bohaterka przeszła ogromną przemianę, ale wciąż ma w sobie ten ogień, za który ją pokochałam w tomie 1. Tempo akcji jest nierówne – raz pędzimy, raz zwalniamy, by złapać oddech. Styl autorki jest lekki i bardzo wciągający. Dialogi w punkt, a emocje aż skaczą z kartki. Jeśli lubicie książki, które wciągają głęboko w psychikę postaci – to jest to. Dla kogo? Dla tych, którzy przeczytali tom 1 i potrzebują domknięcia. Dla osób lubiących dramaty obyczajowe z romansem w tle, gdzie relacje są skomplikowane, a szczęście nie przychodzi łatwo. Nie dla kogoś, kto szuka lekkiej, cukierkowej historii. 

Nie istnieje człowiek, który rozumie wszystko. Głupotą nie jest błądzić, lecz stać po kolana w błocie i nie chcieć się wydostać.” „Gdy poczujesz, jak kobieta ogrzewa cię swoim ciepłem, zrozumiesz. Wstaniesz z łóżka wraz z pierwszymi promieniami słońca… Jedno jej spojrzenie i nic nie będzie ci straszne. Jeden dotyk, a staniesz się najsilniejszym facetem na świecie. Dla niej.” „Widziałem prawdziwą miłość… byli gotowi na poświęcenia, które wymagały przeogromnej siły i samokontroli. Zabiliby. I nawet by się nie zawahali.” Rebecca i Dylan uciekli z farmy rządzonej przez Eliasa - bezwzględnego przywódcę Kościoła Prawdy Oświeconej. Wydawało się, że ich los nareszcie będzie spokojny i stabilny, zaś oni sami nauczą się funkcjonować w świecie bez narzuconych schematów i rozkazów innych osób. Wydają się być naprawdę zakochani opiekując się dwojgiem swoich ukochanych dzieci- Thomasem i Abby. Dylan pracuje w firmie budowlanej a Bibi prowadzi własną kwiaciarnię tak jak o tym marzyła. Tyle,że to wszystko jest jedynie piękną fasadą. Związek pary przeżywa poważny kryzys. Mężczyzna mimo wyjścia z sekty popadł w inne nałogi- najpierw dostał obsesji na punkcie teorii spiskowych i wpadł w sidła hazardu i alkoholu. Wszystkie obowiązki spadły na Rebekę. Rozpadają się również więzi do tej chwili łączące rodzinę. Ale przeszłość nie powiedziała ostatniego słowa. Noah Atkin nigdy nie zrezygnował z tych, których kocha i nie przywykł do odmowy i stawiania granic. Minione lata odcisnęły jednak swoje piętno na psychice dawnego guru. Zrozumiał jedną bardzo istotną rzscz - nigdy nie przestał kochać swojej żony i nadal chce uczestniczyć w jej codzienności- a przede wszystkim poznać swojego syna. Poza tym na scenę wkracza Arman i szybko okazuje się, że interesy i pieniądze to jedno, a uczucia do pewnej małomównej dziewczyny imieniem Vanessa to zupełnie inna sytuacja. Wedle jej woli to historia o ludziach, którzy uciekli od zniewolenia, ale nie potrafili całkowicie uwolnić się od własnych ran. Autorka pokazuje, że trauma nie kończy się w chwili opuszczenia sekty — ona przenika codzienność, związki, sposób myślenia i podejmowane decyzje. Rebecca i Dylan próbują stworzyć normalny dom, jednak ich relacja stopniowo rozpada się pod ciężarem uzależnień, rozczarowań i niewypowiedzianego żalu. Najmocniejszym elementem powieści jest właśnie psychologia bohaterów — nie są idealni, często irytują, popełniają błędy, ale dzięki temu wydają się autentyczni. Autorka bardzo umiejętnie buduje napięcie emocjonalne. Z jednej strony dostajemy obraz rodzinnego kryzysu, a z drugiej niepokojącą obecność Noaha Atkina, człowieka obsesyjnie przywiązanego do przeszłości i przekonanego, że nadal ma prawo ingerować w życie Rebeki. To bohater budzący jednocześnie strach i fascynację — niejednoznaczny, momentami wręcz tragiczny. Jego powrót sprawia, że atmosfera gęstnieje z każdą stroną. Ciekawie wypada również wątek Armana i Vanessy. Na tle brutalnego świata interesów i manipulacji pojawia się uczucie delikatne, niepewne i bardzo ludzkie. Dzięki temu książka nie jest wyłącznie mrocznym thrillerem psychologicznym, ale także opowieścią o potrzebie bliskości i o tym, jak bardzo człowiek pragnie być dla kogoś ważny. Powieść porusza trudne tematy — sektę, uzależnienia, przemoc psychiczną, obsesję i destrukcyjną miłość — ale robi to w sposób angażujący i emocjonalny. To historia pełna bólu, namiętności i moralnych szarości, pokazująca, że nawet po wyrwaniu się z piekła człowiek nadal może nosić je w sobie. Książka wciąga, wywołuje silne emocje i zostawia czytelnika z refleksją nad tym, jak cienka bywa granica między miłością a uzależnieniem od drugiego człowieka. Jestem w tym cyklu po prostu zakochana ❤️