Książka

Więzy Sara Antczak

Idealne życie? Nie istnieje. A jeśli takim się wydaje, to możemy być pewni, że gdy spadają maski, wszystko wygląda zupełnie inaczej… Czy tak jest również w najnowszym thrillerze psychologicznym Sary Antczak „Więzy”? O tak! I wierzcie mi, że stopniowe odsłanianie tego, co skrywa się za zamkniętymi drzwiami, szalenie wciąga, a idealna jest jedynie sieć sekretów i kłamstw, w którą autorka nas wplątuje. I właśnie za kunszt, z jakim to czyni, uwielbiam jej powieści! Cudownie zgodne, idylliczne wręcz życie dwóch par przyjaciół kończy się, gdy mężczyźni znikają podczas wyprawy w Tatry. Desperackie próby odnalezienia ich kończą się porażką i stopniowo znika nadzieja na szczęśliwe zakończenie. Po miesiącu z przyjaźni ich żon pozostają zgliszcza, a gdy jeden z mężczyzn niespodziewanie wraca do domu, pojawia się jeszcze więcej pytań niż odpowiedzi. Czy wersja wydarzeń, którą mężczyzna przedstawia, jest prawdziwa? Autorka genialnie dzieli powieść na dwie części i dwie perspektywy. To, co widzimy oczami Karoliny, wydaje się dość jednoznaczne i podejrzenia co do rozwoju sytuacji nasuwają się same. Kiedy w końcu dostajemy perspektywę Agaty, nieskazitelny obraz obu małżeństw ostatecznie pęka, odsłaniając przerażające rysy. Tytułowe więzy zdają się mieć zupełnie inne podłoże niż to wynikające z długoletniej przyjaźni i miłości. „Czasem robimy szalone rzeczy dla tych, których kochamy”. A bohaterowie robią ich wiele - są gotowi wziąć winę na siebie, ale też posunąć się do bezprawnych czynów. Ta powieść nie jest jedynie wciągającą rozrywką, bo autorka zwraca uwagę na kilka ważnych kwestii społecznych związanych z przemocą, stalkingiem czy linczem w internecie. I pokazuje, że możemy latami żyć obok kogoś, wierząc, że wiemy o nim absolutnie wszystko, podczas gdy tak naprawdę nie wiemy niczego. Zakończenie? Przyznam, że takiego się nie spodziewałam, ale jest zgodne ze słowami jednej z bohaterek: „są krzywdy, których nie da się wybaczyć”.