Zabić ojca Sandrone Dazieri

Książka

Nie zmieniły się emocje związane z lekturą książeczek sygnowanych znakiem AN. Ale powtarzać jeszcze raz to co pisałem już kilkakrotnie - nie wypada. Dziś za to w rozmowie - trochę niespodziewanie dla samego siebie - powiedziałem, że jej krótkie historie są tak samo nieprawdopodobne i pełne zbiegów okoliczności jak opowiadania Schmitta. O ile jednak on jest nieuleczalnie „chory" na wiarę w dobroć człowieczą - o tyle ona jest jak pryzmat człowieczego „chcę" i człowieczego „ja". I to co pani Amelia dostrzega w ludziach wokół siebie - nie zmienia i nie interpretuje. Oddaje jedynie koncentrat ludzkich pragnień, żądz, emocji.Taki człowiek. Taka literatura.https://cyganblog.wordpress.com/2015/12/02/taka-literatura/