Wojna Crier Nina Varela

Książka

Gdybym miała w skrócie opisać, co składa się na "Wojnę Crier", to na pewno wymieniłabym bogaty świat przedstawiony, świetny pomysł na fabułę, potencjał do rozwinięcia historii na serię dłuższą niż 2 tomy, ale też niestety mało akcji i okazjonalne powiewy nudy.Autorka poświęciła dużo energii na budowanie rzeczywistości rozdartej konfliktami maszyn i ludzi oraz na opisywanie wewnętrznych przeżyć głównych bohaterek. Na pewno znajdzie się mnóstwo czytelników, którym takie niespieszne tempo akcji przypadnie do gustu. Ja starałam się jak mogłam utrzymywać pełne skupienie, ale czasem uwaga sama odlatywała w siną dal.Bardzo podobała mi się postać tytułowej Crier, była według mnie ciekawsza od ludzkiej Ayli. Jak funkcjonuje jej idealne sztuczne ciało, jakie ma przemyślenia, o tym, jak odkrywa swoją naturę - na takie momenty czekałam. Cały motyw dojścia do władzy sztucznej inteligencji jest bardzo na czasie.Polecam miłośnikom fantastyki, którzy mają ochotę trochę odpocząć od typowych magicznych światów, tutaj poznacie napędzane alchemią androidy - automatony.

"Wojna Crier", czyli debiutancka powieść fantazy autorki, opowiada o świecie, w którym automatony przejęły władzę nad ludźmi. Roboty (automatony), bo choć istnieją i mają 2 filary ludzkie, nigdy nie zostały urodzone, lecz stworzone przez ludzi. I ludzie, którzy za wszelką cenę chcą odzyskać świat i zniszczyć automatony. Główną bohaterką jest Lady Crier, księżniczka, która pewnego razu prawie straciła życie, ale została uratowana przez Aylę, zwykłego człowieka. Żeby się jej odwdzięczyć, daje jej pracę jako jej osobista służąca. Ayli ten zbieg okoliczności jest na rękę, ponieważ od kilku lat planuje zabójstwo księżniczki, w ramach zemsty na jej ojcu za zamordowanie rodziny.Co się stanie gdy automaton i człowiek zaczną coś do siebie czuć? Czy plan zemsty wypali? Czy uda się uwolnić świat spod władania automatonów?Na te pytania znajdziecie odpowiedź w książce.Choć fantazy to nie jest mój ulubiony gatunek to bardzo mile zaskoczyłam się co do tej powieści. Świat i fabuła książki są przedstawione w bardzo ciekawy sposób. Bardzo podoba mi się pomysł na automatony, które z wyglądu są podobne do ludzi, ale ich wnętrze znacznie się różni. Akcja momentami jest prowadzona bardzo wolno. Pierwsze 50 stron było męczarnią, a później jak się wkręciłam to nie mogłam się oderwać. Rozdziały są krótkie i bardzo przyjemnie się jej czyta. Podsumowując jestem mile zaskoczona tą pozycją. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu, mam nadzieję, że szybko się pojawi.