Agnes Grey Anne Bronte Książka

Rozpocznę od tego, że „Agnes Grey" to historia napisana przez najmłodszą z sióstr Brontë - Anne, która może ciut mniej znana niż siostry: Emily, czy Charlotte uplasowała sobie swoje miejsce w literaturze klasycznej i styl, który także potrafi zachwycić. Książka inspirowana została autentycznymi przeżyciami autorki i co ważne, w pełni oddaje realia XIX wieku.Tytułowa Agnes zafrasowana obecną sytuacją finansową rodziny postanawia zostać guwernantką. Nie zdaje sobie zupełnie sprawy z tego, że dzieci z którymi przyjdzie jej pracować będą krnąbrne, nieposłuszne, próżne i będą przysparzać jej coraz większych zmartwień.Kolejna pozycja o silnej kobiecie mierzącej się z trudami codzienności w drodze do niezależności. Choć owa niezależność wybrukowana została samotnością i wieloma upokorzeniami, to tak naprawdę stanowiła ona jedyny cel w panieńskim życiu kobiety. I tylko ogromny upór, wiara oraz ufność we własne siły nadawały sens tej pracy. Autorka nie szczędziła trywialnych opisów upokorzeń, których doznawała, czy nawet złośliwości, którymi ją obdarzano. Walczyła o docenienie i ufała, że w końcu jej praca odniesie jakiś przełom.Nie znajdziemy tutaj wartkiej akcji, czy ogromnych emocji, ale zdecydowanie odnajdziemy chwile zapomnienia od rzeczywistości. Zaprezentowana historia młodej kobiety dążącej do wyznaczonego wcześniej celu dominuje i przyćmiewa inne wątki, choć przytoczona historia szczegółowo ukazuje też wady społeczeństwa XIX wiecznej Anglii. ..Polecam serdecznie, chociażby przez wzgląd na język i styl powieści, który zauroczył mnie już od samego początku.

Rozpocznę od tego, że „Agnes Grey" to historia napisana przez najmłodszą z sióstr Brontë - Anne, która może ciut mniej znana niż siostry: Emily, czy Charlotte uplasowała sobie swoje miejsce w literaturze klasycznej i styl, który także potrafi zachwycić. Książka inspirowana została autentycznymi przeżyciami autorki i co ważne, w pełni oddaje realia XIX wieku.Tytułowa Agnes zafrasowana obecną sytuacją finansową rodziny postanawia zostać guwernantką. Nie zdaje sobie zupełnie sprawy z tego, że dzieci z którymi przyjdzie jej pracować będą krnąbrne, nieposłuszne, próżne i będą przysparzać jej coraz większych zmartwień.Kolejna pozycja o silnej kobiecie mierzącej się z trudami codzienności w drodze do niezależności. Choć owa niezależność wybrukowana została samotnością i wieloma upokorzeniami, to tak naprawdę stanowiła ona jedyny cel w panieńskim życiu kobiety. I tylko ogromny upór, wiara oraz ufność we własne siły nadawały sens tej pracy. Autorka nie szczędziła trywialnych opisów upokorzeń, których doznawała, czy nawet złośliwości, którymi ją obdarzano. Walczyła o docenienie i ufała, że w końcu jej praca odniesie jakiś przełom.Nie znajdziemy tutaj wartkiej akcji, czy ogromnych emocji, ale zdecydowanie odnajdziemy chwile zapomnienia od rzeczywistości. Zaprezentowana historia młodej kobiety dążącej do wyznaczonego wcześniej celu dominuje i przyćmiewa inne wątki, choć przytoczona historia szczegółowo ukazuje też wady społeczeństwa XIX wiecznej Anglii. ..Polecam serdecznie, chociażby przez wzgląd na język i styl powieści, który zauroczył mnie już od samego początku.