Książka

Zona. Tom 2. Trylogia (ilustrowane brzegi) Michał Gołkowski

W tym roku była już u mnie recenzja nowego wydania trylogii "Zony", a dziś czas na drugą cegłę, czyli "Zonę 2". Ponownie mamy tu trzy powieści, z czego jedna to całkiem nowa historia (choć dla mnie wszystkie są nowe) i ponad 900 stron przygód w Zonie. Skoro są trzy powieści to o każdej powiem trochę, bo jednak całościowo się nie da tego do końca ocenić, choć powieści całkiem fajnie się łączą. "Sztywny" to zdecydowanie najsłabsza część tej książki. Mamy tu innego bohatera, tytułowego Sztywnego, stalkera dresa. Ta powieść nie jest zła, ale jak dla mnie jest zbyt wulgarna, tak trochę niepotrzebnie, a ponadto za mało tutaj Zony w Zonie. Tak naprawdę najlepsze fragmenty tej historii to są właśnie momenty w samej Zonie. "Sztywny" dużo jednak zyskuje po przeczytaniu kolejnych dwóch powieści... "Powrót", więc jak można się domyślić wracamy do Miszy i jest bardzo klasycznie: Zona, chodzenie po niej, fabuła czasem zepchnięta na drugi plan właśnie przez tę drogę, do tego anomalie i rozważania bohatera. Mam wrażenie, że w książkach o Miszy nieważny jest cel, a sama droga, ale i tak czyta mi się to super. No i ten klimat Zony, wylewający się z kartek. "Ciało obce", czyli całkiem nowa powieść o Miszy, którego ponownie przyciągnęła Zona. W tej historii mamy pomieszanie klimatów stalkerskich i wojennych, ale wychodzi to naprawdę dobrze. Ale nadal oczywiście najlepsze fragmenty to te w głębokiej Zonie, a zwłaszcza od momentu gdy Misza ma nowego kompana. I ogromny plus za jedną ze scen z córką Miszy, gdy macha do mutanta, bo od razu zobaczyłem w tym swoją córkę. Całościowo, to naprawdę bardzo dobra cegła. Pomimo słabszej jednej historii to kolejne nadrabiają i w sumie nawet naprawiają tę pierwszą powieść, wykorzystując bohatera. "Zona 2" to świetny powrót do Zony, wcale nie odczuwałem zmęczenia tym tematem czy nie miałem wrażenia, że te powieści są jakieś wtórne.