Primal Hunter T.1 Zogarth

Książka

Q: Czytaliście już najnowsze i długo wyczekiwane litRPG od Insignisa? Dzisiejszą recenzją wracam po krótkiej, tygodniowej przerwie spowodowanej brakiem motywacji, na który wpłynęły głównie upały, bo nie miałem siły nawet na czytanie. No ciężko było to przeżyć, a wiecie, gdzie jeszcze ciężko przeżyć? W "Primal Hunterze". Jest to jak dla mnie wyjątkowe litRPG pod pewnym względami i inne od dotychczas przeze mnie czytanych. Przede wszystkim sama grubość jest dla mnie niespodziewana, ponieważ byłem przyzwyczajony do litRPG'ów takich 400-500 stronicowych, a ten ma ponad 700 stron. Ponadto, jest to książka brutalniejsza, z tego względu, że uczestnicy Samouczka mogą się eliminować i nie wiemy czy wracają do normalnego świata. "Primal Hunter" to dobra książka, ale po pierwszych 200-300 stronach oczekiwałem czegoś jeszcze lepszego, ponieważ liczyłem, że pójdzie to w nieco inną stronę, a zwłaszcza, że główny bohater Jake będzie takim nieco antybohaterem. Ale jeszcze ma na to czas. Co do postaci, to moim zdaniem jest to właśnie największa zaleta tej powieści. Mamy tu naprawdę sporo intrygujących postaci, w tym szalenców. Będąc przy bohaterach, to muszę wspomnieć, że ich losy były często zaskakujące. Uczestnicy, którzy myślałem, że nie dotrwają nawet do połowy fabuły, nadal żyją, a Ci którzy sądziłem, że będą wiodącymi przeciwnikami Jake'a w kolejnych tomach, nie przetrwali. Wracając, do tego, że myślałem, iż będzie jeszcze lepiej. Początkowo mamy sporo walki i akcji, a potem następuje mocne spowolnienie akcji z powodu jednego wątku, który nie był nudny, ale dla mnie nie tak interesujący jak polowania Jake'a. Potem te wątki się mieszają i przeplatają, co jest oczywiście na plus. "Primal Hunter" to bardzo dobry, zaskakujący litRPG, choć chyba nie poleciłbym go na pierwszy kontakt z tym gatunkiem. Jestem ciekawy czy wydawnictwo będzie wydawało wszystkie tomy, bo z tego co widziałem jest ich kilkanaście, a bardzo chętnie czytałbym tę serię dalej.