Miłość na dziesiątej wsi Agnieszka Olszanowska

Książka

Książka ,,Miłość na dziesiątej wsi" wzbudziła we mnie wiele emocji. Niedowierzanie, szok, współczucie. Jednak pojawiła się też złość oraz irytacja, czasami nawet znudzenie. Nie mniej jednak, początkowe losy bohaterów Jana, Sary, Basi bardzo mnie zaciekawiły. Sama mieszkam na wsi, więc interesowały mnie obyczajowe zasady panujące na wioskach, wiele lat temu. Przerażające było dla mnie, że to rodzice wybierali drugą połówkę dla swojego syna, czy córki. Nie do pojęcia dla mnie. W związkach zawieranych bez żadnych uczuć, obie strony były zawsze nieszczęśliwe. Kolejna rzecz, która mnie szokowała, to podejście do kobiet w ciąży i do ogólnej wiedzy na temat porodów. Miałam wrażenie, że Basia to maszyna do rodzenia dzieci. Co w późniejszych latach, spowodowało ważne komplikacje zdrowotne.W kolejnej części powieści, mamy wgląd w życie już dorosłych dzieci, Basi i Janka Cichych. I tu się przyznaje, że w pewnym momencie pogubiłam się kto jest z kim. Autorka stworzyła taką ogromną grupę bohaterów, która sprawiła mi nie małe zamieszanie w głowie.Akcja jest rozciągnięta na kilkadziesiąt lat. Co w pewnym momencie również wybiło mnie z rytmu czytania.Podsumowując, ,,Miłość na dziesiątej wsi" ukazuje różne barwy miłości, od tej najpiękniejszej, czystej i namiętnej, aż tej, która sprawia najgorszy ból. To podróż i spojrzenie na mieszkańców wsi, którzy zmieniają się wraz z mijającymi latami.Nie jest to książka, łatwa, piękna czy przyjemna. Porusza tematy bólu, zdrad, braku samoakceptacji. Ukazuje, że żal trzymany latami w sercu, nie niesie w sobie nic dobrego. Jeśli my sami nie będziemy chcieli zmienić, czegoś w naszym życiu to nic się nie zmieni.Lubicie takie historie? To książka jest dla Was.