Dzieci lodu Tom Rob Smith

Książka

“Dzieci lodu” Toma Roba Smitha to książka dobra, gdy chce się fabularnie odciąć się trochę od znajomej rzeczywistości, a mimo to pytać o to, co aktualnie dla ludzkości ważne. Jest to thriller postapokaliptyczny, który wyraźnie romansuje z science fiction i robi to w sposób mocno filmowy - sceny ludzkiej paniki, krajobrazy skute lodem, morze pełne statków - to wszystko mocno działa na wyobraźnię, wypala się jak w taśmie filmowej. Nic dziwnego, w końcu autor poza pisaniem powieści, tworzy też scenariusze do seriali. Fabularnie historia jest dość prosta i oparta o motywy znane - zaczyna się od najazdu Obcych, później zaczyna skręcać w stronę eksperymentów genetycznych, które mogą przystosować nasz gatunek do życia na Antarktydzie. Przeplatają się w niej bardzo ludzkie emocje, przede wszystkim potrzeba zrozumienia, miłości i oczywiście ta, na której cała fabuła bazuje - potrzeba przetrwania. A jednak w tej historii chodzi o coś więcej. O tematy, refleksje, do których zmusza. A te są zarówno bardzo aktualnie, jak i bardzo uniwersalne. Rozpatrujemy tu człowieka jako gatunek, który ma się za lepszy od innych, ale czy na pewno taki jest? Pytamy o modyfikacje genetyczne, o to dlaczego ingerujemy w genomy zwierząt i roślin, a nie w ludzkie? Gdzie leży granica moralności? Podoba mi się perspektywa, jaką przywraca czytelnikowi ta lektura, przypomina o tym, jakie zajmujemy miejsce w Świecie i że tak naprawdę tak samo jak dinozaury możemy zwyczajnie w jednym momencie zniknąć.