Losy dobrego żołnierza Szwejka czasu wojny światowej Jaroslav Hašek Książka

" - No to zabili nam Ferdynanda - rzekła gosposia Szwejkowi (...) - Którego Ferdynanda, pani Müllerová? (...) - Ależ panie szanowny, pana arcyksięcia, tego z Konopišti, tego tłustego, pobożnego! (...)".Ten prolog do powieściowych przygód cesarskiego wojaka Józefa Szwejka, autorstwa Jaroslava Haška, zna na pamięć każdy szanujący się mól książkowy. I nie dziwota, bo to wszak sowizdrzalski klasyk zrodzony na początku lat 20. XX wieku w praskiej piwiarni, gdy podchmielony pisarz zamyślił przelać na papier zjadliwą satyrę na Austro-Węgry i Najjaśniejszego Cesarza.

„No to zabili nam Ferdynanda - rzekła gosposia panu Szwejkowi, który gdy przed laty został definitywnie uznany za idiotę przez wojskową komisję lekarską opuścił służbę wojskową i utrzymywał się ze sprzedaży psów, okropnych nierasowych paskudztw, fałszując ich rodowody"- tak zaczyna się epopeja Jarosława Haszka.Nowe tłumaczenie Antoniego Kroha to wyzwanie zarówno dla tłumacza, jak i czytelnika, który przyzwyczaił się do tradycyjnego już tłumaczenia Pawła Hulki-Laskowskiego.

„No to zabili nam Ferdynanda - rzekła gosposia panu Szwejkowi, który gdy przed laty został definitywnie uznany za idiotę przez wojskową komisję lekarską opuścił służbę wojskową i utrzymywał się ze sprzedaży psów, okropnych nierasowych paskudztw, fałszując ich rodowody"- tak zaczyna się epopeja Jarosława Haszka.Nowe tłumaczenie Antoniego Kroha to wyzwanie zarówno dla tłumacza, jak i czytelnika, który przyzwyczaił się do tradycyjnego już tłumaczenia Pawła Hulki-Laskowskiego.

" - No to zabili nam Ferdynanda - rzekła gosposia Szwejkowi (...) - Którego Ferdynanda, pani Müllerová? (...) - Ależ panie szanowny, pana arcyksięcia, tego z Konopišti, tego tłustego, pobożnego! (...)".Ten prolog do powieściowych przygód cesarskiego wojaka Józefa Szwejka, autorstwa Jaroslava Haška, zna na pamięć każdy szanujący się mól książkowy. I nie dziwota, bo to wszak sowizdrzalski klasyk zrodzony na początku lat 20. XX wieku w praskiej piwiarni, gdy podchmielony pisarz zamyślił przelać na papier zjadliwą satyrę na Austro-Węgry i Najjaśniejszego Cesarza.