Szansa Ilona Gołębiewska

Książka

Każde zdarzenie, nawet to pozornie smutne może być okazją by dowiedzieć się czegoś o sobie. Może za zakrętem czeka szansa na odnalezienie szczęścia? Związek jest jak chleb - potrzeba mu czasu, cierpliwości i miłości każdego dnia. Antonina Złotowska od zawsze była wolnym duchem , dziewczyną , która zawsze gdzieś gnała i pragnęła chłonąć otaczający ją świat wszystkimi zmysłami. A jednak jej codzienność nagle się zatrzymała. Wraz ze śmiercią najlepszej przyjaciółki- Agaty - jakaś cząstka duszy Tośki umarła, zgasła nieodwracalnie. Prócz ciężaru żałoby młoda kobieta zmaga się z zadłużeniem i problemami we własnej firmie zajmującej się marketingiem i promocją. Od zawsze była tą osobą, która wszystko ogarniała. A jednak teraz to ona potrzebuje ukojenia- i oczywiście serce prowadzi ją do domu Marty i Bogdana w Młynarzówce. Jednak sielska wieś musi się zmierzyć się z niebezpieczeństwem - na terenie gminy ma bowiem powstać spalarnia śmieci. Jeśli dodać do tej mieszanki dwóch przystojnych mężczyzn- z których jednym jest jej były- Mateusz cóż będzie bardzo ciekawie. Powieść Ilony Gołębiewskiej jak zawsze przeniosła mnie w magiczne miejsca , do ludzi, których bardzo chciałabym poznać w prawdziwym życiu. Spośród nowych bohaterów moją sympatię i uwagę zdobył Kacper - przede wszystkim za ciepło , wyrozumiałość i wrażliwość. Mężczyzna ma w sobie spokój i uważność, które sprawiają, że przy nim człowiek zaczyna oddychać wolniej. Jest kimś, kto nie narzuca się ze swoją obecnością, ale potrafi być obok wtedy, gdy jest najbardziej potrzebny. I właśnie taka obecność bywa czasem najcenniejsza. Szansa to historia o tym, że życie potrafi zatrzymać nas w najmniej spodziewanym momencie. Czasem robi to boleśnie – poprzez stratę, rozczarowanie czy poczucie zagubienia. Jednak nawet w takich chwilach może kryć się początek czegoś nowego. Autorka, Ilona Gołębiewska, z ogromną wrażliwością pokazuje, że odbudowywanie siebie po stracie jest procesem. Nie dzieje się nagle. Wymaga czasu, wsparcia innych ludzi i odwagi, by znów zaufać światu. Bardzo podobało mi się również tło tej historii – mała społeczność, która musi zawalczyć o swoje miejsce i o przyszłość swojej okolicy. Wątek planowanej spalarni śmieci dodaje opowieści realizmu i pokazuje, jak ważna jest solidarność mieszkańców oraz wspólne działanie. To powieść o przyjaźni, która trwa nawet wtedy, gdy jednej z osób już z nami nie ma. O miłości, która potrafi pojawić się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy. I o tym, że czasem trzeba pozwolić sobie na zatrzymanie, by znów odnaleźć drogę.

Czy można dostać drugą szansę od losu? A może to my musimy najpierw odważyć się ją przed sobą otworzyć? Kiedy sięgnęłam po tę książkę, spodziewałam się ciepłej, obyczajowej opowieści. Dostałam coś znacznie więcej – historię, która wsiąka pod skórę i zostaje z tobą na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Fabuła toczy się niespiesznie, ale ma w sobie coś hipnotyzującego. Autorka buduje napięcie między tym, co było, a tym, co mogłoby być. Żadnych wielkich fajerwerków, za to mnóstwo prawdy o ludzkich wyborach, milczeniu i odwadze, by spojrzeć prawdzie w oczy. Bohaterowie? Mistrzostwo. Są skomplikowani, popełniają błędy, noszą w sobie ciężar przeszłości. Momentami miałam ochotę nimi potrząsnąć, a za chwilę rozumiałam ich decyzje aż za dobrze. Ta historia wyciska emocje – od wzruszenia po delikatny gniew, a wszystko podane z taką czułością, że trudno przejść obok niej obojętnie. Sięgnęłam głębiej i mam dla Was więcej szczegółów – także takich, które może nie wszyscy wyłapali przy pierwszym czytaniu. Bo w Młynarzówce nic nie jest do końca takie, jakie się wydaje... DLACZEGO WARTO ICH POZNAĆ? Tośka jest bohaterką, z którą łatwo się utożsamić – zwłaszcza jeśli kiedyś stanęliście przed pytaniem: miasto czy wieś? Ucieczka czy walka? Zachowanie pozorów czy powrót do korzeni? Ilona Gołębiewska tworzy postaci, które nie są czarno-białe. Popełniają błędy, mają swoje demony, ale też ogromną siłę, by próbować zmienić swój los. I chyba właśnie za to je lubię – są prawdziwe. A do tego autorka ma niesamowity dar: pisze lekko, prosto, ale zarazem otulająco. Czytając, czujecie zapach chleba i ziół, słyszycie szum drzew, a problemy dnia codziennego na chwilę znikają. Tempo akcji jest stonowane, ale nie nuży. Ilona Gołębiewska pisze lekko, a zarazem głęboko – jej styl sprawia, że strony same znikają pod palcami. To książka, którą chce się czytać z kubkiem herbaty i kocem na kolanach, wsłuchując się w szepty bohaterów. Dla kogo jest ta książka? Dla tych, którzy wierzą, że życie pisze najbardziej nieprzewidywalne scenariusze. Dla czytelników obyczajówek z duszą, dla fanów Katarzyny Michalak czy Agnieszki Krawczyk. Dla każdego, kto lubi historie, w których ważniejsze od „co się wydarzy” jest „dlaczego i jakie będzie tego konsekwencje”. Moja ocena: 9/10 Z jednym małym „ale” – jeśli oczekujesz wartkiej akcji i dynamicznych zwrotów, możesz poczuć niedosyt. Ale jeśli cenisz sobie psychologiczną głębię i klimat, ta książka cię oczaruje. BRUNETTE BOOKS

Każde zdarzenie, nawet to pozornie smutne może być okazją by dowiedzieć się czegoś o sobie. Może za zakrętem czeka szansa na odnalezienie szczęścia? Związek jest jak chleb - potrzeba mu czasu, cierpliwości i miłości każdego dnia. Antonina Złotowska od zawsze była wolnym duchem , dziewczyną , która zawsze gdzieś gnała i pragnęła chłonąć otaczający ją świat wszystkimi zmysłami. A jednak jej codzienność nagle się zatrzymała. Wraz ze śmiercią najlepszej przyjaciółki- Agaty - jakaś cząstka duszy Tośki umarła, zgasła nieodwracalnie. Prócz ciężaru żałoby młoda kobieta zmaga się z zadłużeniem i problemami we własnej firmie zajmującej się marketingiem i promocją. Od zawsze była tą osobą, która wszystko ogarniała. A jednak teraz to ona potrzebuje ukojenia- i oczywiście serce prowadzi ją do domu Marty i Bogdana w Młynarzówce. Jednak sielska wieś musi się zmierzyć się z niebezpieczeństwem - na terenie gminy ma bowiem powstać spalarnia śmieci. Jeśli dodać do tej mieszanki dwóch przystojnych mężczyzn- z których jednym jest jej były- Mateusz cóż będzie bardzo ciekawie. Powieść Ilony Gołębiewskiej jak zawsze przeniosła mnie w magiczne miejsca , do ludzi, których bardzo chciałabym poznać w prawdziwym życiu. Spośród nowych bohaterów moją sympatię i uwagę zdobył Kacper - przede wszystkim za ciepło , wyrozumiałość i wrażliwość. Mężczyzna ma w sobie spokój i uważność, które sprawiają, że przy nim człowiek zaczyna oddychać wolniej. Jest kimś, kto nie narzuca się ze swoją obecnością, ale potrafi być obok wtedy, gdy jest najbardziej potrzebny. I właśnie taka obecność bywa czasem najcenniejsza. Szansa to historia o tym, że życie potrafi zatrzymać nas w najmniej spodziewanym momencie. Czasem robi to boleśnie – poprzez stratę, rozczarowanie czy poczucie zagubienia. Jednak nawet w takich chwilach może kryć się początek czegoś nowego. Autorka, Ilona Gołębiewska, z ogromną wrażliwością pokazuje, że odbudowywanie siebie po stracie jest procesem. Nie dzieje się nagle. Wymaga czasu, wsparcia innych ludzi i odwagi, by znów zaufać światu. Bardzo podobało mi się również tło tej historii – mała społeczność, która musi zawalczyć o swoje miejsce i o przyszłość swojej okolicy. Wątek planowanej spalarni śmieci dodaje opowieści realizmu i pokazuje, jak ważna jest solidarność mieszkańców oraz wspólne działanie. To powieść o przyjaźni, która trwa nawet wtedy, gdy jednej z osób już z nami nie ma. O miłości, która potrafi pojawić się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy. I o tym, że czasem trzeba pozwolić sobie na zatrzymanie, by znów odnaleźć drogę.