Tam, gdzie kwitną cytryny Aurora Tamigio

Książka

"Rosa obserwowała swoją córkę, tak łagodną i tak podobną do Sebastiana, i myślała, że nie jest to spadek po ojcu, jakiego by sobie życzyła. Uprzejmy, łagodny mężczyzna, nieskończenie cierpliwy i nieznający złości to coś dobrego. Za to młoda kobieta o tych samych cechach to już taka czarna plaga, że Boże broń." "Tam, gdzie kwitną cytryny" to historia kobiet pięciu pokoleń. Wszystko zaczyna się od Rosy, urodzonej na początku XX wieku. Bita i poniżana przez ojca i braci, postanawia uciec z Sebastiano Quarantą. Razem zakładają osterię, która staje się znana wśród okolicznych miejscowości, nikt stamtąd głodny nie wychodzi. Rosa rodzi dwóch synów i upragnioną córkę Selmę. Następnie z biegiem lat poznajemy jeszcze losy Patrizii, Lavinii i Marinelli. To ponad 60 lat historii, w której rządzą mężczyźni, a kobiety dopiero walczą o swoje prawa - do nauki, wolności, równego traktowania, niezależności, pracy. Nie dziwię się, że ta książka zyskała takie uznanie. To powieść, która pochłania od pierwszych stron. Czasem bolesna, trudna okupiona traumami. Ale też pokazująca siłę i wytrwałość kobiet dążących do celu, choć droga ku niemu jest bardzo trudna i nie zawsze finał jest taki jak oczekiwano. Kobiety zawsze miały pod górkę, najczęściej mężczyźni decydowali o ich losie, co mają robić, za kogo wyjść za mąż - były jak karta przetargowa, nie brano ich uczuć pod uwagę. Miały spełniać wyznaczone im zadanie i siedzieć cicho. A gdy się wyłamywały otrzymywały bolesną nauczkę, która skutkowała długim pobytem w łóżku i to nie z przyjemności. W "Tam, gdzie kwitną cytryny" widać bardzo dokładnie jak zmieniała się rola kobiety w społeczeństwie. Śledziłam losy bohaterek z zapartym tchem. Dzieliłam z nimi ich smutki, wspierałam dobrymi myślami, trzymałam kciuki za spełnienie marzeń. A uwierzcie mi, ich życie było często kwaśne jak te cytryny... Niełatwo było je osłodzić, a miłość, cóż... Jaka je spotkała? Z czym się zmagały w okupowanym przez mężczyzn świecie? Czy każda spełniła swoje marzenie? Co musiały codziennie znosić? Zapraszam do zapoznania się z książką. Przygotujcie się na piękne krajobrazy, ale i ciemny okres wojny. Na wspaniały pokaz siły kobiet i ich determinację. Oraz na piękny język, którym została napisana. Polecam ❤️