Prawie jak gwiazda rocka Matthew Quick Książka

Z Matthew Quickiem spotykam się po raz drugi; ponownie w kontekście chęci poznawania jego literatury przeznaczonej dla młodzieży. Książek dla tego grona odbiorców autor napisał trzy: „Prawie jak gwiazda rocka", „Niezbędnik obserwatorów gwiazd", „Wybacz mi, Leonardzie". Jest jeszcze słynny „Poradnik pozytywnego myślenia", dla szerszej publiczności.

„-Życie toczy się dalej - rzuca. -Niezależnie od tego, czy postanawiamy się nim cieszyć, czy nie. Więc równie dobrze możesz znaleźć sposób, żeby cieszyć się tymi aspektami, którymi się da. Nie możesz tak po prostu zrezygnować z życia, Amber."Dział książek dedykowanych dla młodzieży, bo przecież żadne z nas nie chce czuć się dorosłym. Powolne kroki przemierzające regały, poluję niczym myśliwy w poszukiwaniu zwierzyny. Coś jednak przykuwa moją uwagę... żółte kurczę, sięgam po nie dłonią. Na twarzy pojawia się pozytywny grymas, dzieło Matthew Quick'a, to o nim tyle słyszałam, lecz ciągle było coś przed nim. No cóż na wszystko przychodzi czas, przyszedł i na nadchodzącego króla. Wiecie w czym tkwi absurd? Presja społeczeństwa jest tak wielka, że człowiek podświadomie ma już jakieś wymuszone zdanie, a wiele o owym autorze słyszałam. O jego wcześniejszej pracy jak i jego perełce ,,Poradniku pozytywnego myślenia".Przejdźmy do książki, te „żółte kurczę" ma naprawdę świetną oprawę, jeżeli mówimy tylko o okładce. W dziale książek dla młodzieży co druga książka ma grubą świetną okładkę, jakbyśmy się nie wzbraniali to wygląd robi pierwsze wrażenie. Ona jednak była ponad, to moment w którym dzieło samym nazwiskiem przebija się ponad grube, karbowane smoki i zakochane pary na okładkach. Jak przyszło na młodzieżową książkę była bardzo przystępna, lekka okryta odpowiednim słownictwem, co pozwalało przez nią przebrnąć bez większych oporów. Nie mylmy tutaj braku treści z tempem książki, czy jej językiem, ponieważ to właśnie przekaz jaki niesie owa literatura jest jej pięknem. Pozytywne myślenie to chyba najlepszy epitet jakim jestem w stanie opisać te książkę.„Jestem całkiem dobrą katoliczką. Wciąż mam błonkę. Trzymam z Maryjką. Jestem całkiem świętą nastolatką, hej!"„(...) ksiądz strasznie mieszał w historiach o Jezusie - opowiadał o Nim tak, jakby Jezus był aroganckim nudziarzem, który nie miał w sobie ani odrobiny rock and rolla, a przecież wszyscy wiemy, że to nieprawda."Amber Appleton, to nasza główna bohaterka ma siedemnaście lat, w dalszych stronicach opowieści poznajemy jej losy, a nie są za wesołe. Amber jest biedną dziewczyną mieszkającą z mamą w autobusie. Tak, dokładnie w autobusie. Czytając czułam aż smutek, co jest najgorsze w powieściach dla młodzieży? Dotykają problemów, które nas otaczają przez co stają się bardziej realne. Mniejsza wracając do kilku zdań o treści, poznajemy losy mamy z córką mieszkających w autobusie z powodów finansowych. Amber mimo sytuacji życiowej w której żadne z nas nie chciałoby się znaleźć zachowuje się naprawdę rozsądnie. Pomaga innym, lecz nie chodzi tutaj o jej sielankę życia ludzkiego. Wszystko zmienia się w momencie, gdy jej mama umiera. Amber mimo ciężkiej sytuacji dostaje kolejnego kopniaka w tyłek. Nasza nastolatka była mocno wierząca, tak dokładnie wierząca, zmierza się z problemem jaki dotyka każdego z nas. Nigdy nie jesteśmy gotowi na utratę kogoś bliskiego, dlatego wtedy zadajemy sobie pytanie ,,dlaczego Bóg, a dla Amber „Gwiazda Rocka" tak postąpił"?Quick dał nam zarys przesyconej fantazją nastolatki, która jest ideałem dla każdego. Młoda w wolnych chwilach spędza czas ze starszymi, ludźmi zza granicy i zwierzętami zarażając wszystkich optymizmem. Rozdziały książki doskonale oddają stan, w jakim znajduje się Amber, a to właśnie nadaje tempa książce. Początki rozwlekłe, przez które szybko przechodzimy, po zwrot akcji - śmierć jej mamy. Autor doskonale oddaje nam to co zachodzi w głowie i sercu głównej bohaterki.Nie chce wam teraz wszystkiego streszczać i dobierać przyjemności czytania, mam nadzieje że nieco udało mi się was zachęcić do tej książki. Jest łatwą i fantastyczną opowieścią o młodej dziewczynie, która przynajmniej u mnie zasiadała ziarno refleksji po przeczytaniu. A o to chyba właśnie chodzi, prawda? Aby nie przebrnąć obojętnie przez jakąś książkę. Polecam ją wszystkim bardzo gorąco. W szczególności młodszym czytelnikom.

Uwielbiam tę książkę. Kiedy skończyłam myślałam tylko o Amber.

Uwielbiam tę książkę. Kiedy skończyłam myślałam tylko o Amber.

„-Życie toczy się dalej - rzuca. -Niezależnie od tego, czy postanawiamy się nim cieszyć, czy nie. Więc równie dobrze możesz znaleźć sposób, żeby cieszyć się tymi aspektami, którymi się da. Nie możesz tak po prostu zrezygnować z życia, Amber."Dział książek dedykowanych dla młodzieży, bo przecież żadne z nas nie chce czuć się dorosłym. Powolne kroki przemierzające regały, poluję niczym myśliwy w poszukiwaniu zwierzyny. Coś jednak przykuwa moją uwagę... żółte kurczę, sięgam po nie dłonią. Na twarzy pojawia się pozytywny grymas, dzieło Matthew Quick'a, to o nim tyle słyszałam, lecz ciągle było coś przed nim. No cóż na wszystko przychodzi czas, przyszedł i na nadchodzącego króla. Wiecie w czym tkwi absurd? Presja społeczeństwa jest tak wielka, że człowiek podświadomie ma już jakieś wymuszone zdanie, a wiele o owym autorze słyszałam. O jego wcześniejszej pracy jak i jego perełce ,,Poradniku pozytywnego myślenia".Przejdźmy do książki, te „żółte kurczę" ma naprawdę świetną oprawę, jeżeli mówimy tylko o okładce. W dziale książek dla młodzieży co druga książka ma grubą świetną okładkę, jakbyśmy się nie wzbraniali to wygląd robi pierwsze wrażenie. Ona jednak była ponad, to moment w którym dzieło samym nazwiskiem przebija się ponad grube, karbowane smoki i zakochane pary na okładkach. Jak przyszło na młodzieżową książkę była bardzo przystępna, lekka okryta odpowiednim słownictwem, co pozwalało przez nią przebrnąć bez większych oporów. Nie mylmy tutaj braku treści z tempem książki, czy jej językiem, ponieważ to właśnie przekaz jaki niesie owa literatura jest jej pięknem. Pozytywne myślenie to chyba najlepszy epitet jakim jestem w stanie opisać te książkę.„Jestem całkiem dobrą katoliczką. Wciąż mam błonkę. Trzymam z Maryjką. Jestem całkiem świętą nastolatką, hej!"„(...) ksiądz strasznie mieszał w historiach o Jezusie - opowiadał o Nim tak, jakby Jezus był aroganckim nudziarzem, który nie miał w sobie ani odrobiny rock and rolla, a przecież wszyscy wiemy, że to nieprawda."Amber Appleton, to nasza główna bohaterka ma siedemnaście lat, w dalszych stronicach opowieści poznajemy jej losy, a nie są za wesołe. Amber jest biedną dziewczyną mieszkającą z mamą w autobusie. Tak, dokładnie w autobusie. Czytając czułam aż smutek, co jest najgorsze w powieściach dla młodzieży? Dotykają problemów, które nas otaczają przez co stają się bardziej realne. Mniejsza wracając do kilku zdań o treści, poznajemy losy mamy z córką mieszkających w autobusie z powodów finansowych. Amber mimo sytuacji życiowej w której żadne z nas nie chciałoby się znaleźć zachowuje się naprawdę rozsądnie. Pomaga innym, lecz nie chodzi tutaj o jej sielankę życia ludzkiego. Wszystko zmienia się w momencie, gdy jej mama umiera. Amber mimo ciężkiej sytuacji dostaje kolejnego kopniaka w tyłek. Nasza nastolatka była mocno wierząca, tak dokładnie wierząca, zmierza się z problemem jaki dotyka każdego z nas. Nigdy nie jesteśmy gotowi na utratę kogoś bliskiego, dlatego wtedy zadajemy sobie pytanie ,,dlaczego Bóg, a dla Amber „Gwiazda Rocka" tak postąpił"?Quick dał nam zarys przesyconej fantazją nastolatki, która jest ideałem dla każdego. Młoda w wolnych chwilach spędza czas ze starszymi, ludźmi zza granicy i zwierzętami zarażając wszystkich optymizmem. Rozdziały książki doskonale oddają stan, w jakim znajduje się Amber, a to właśnie nadaje tempa książce. Początki rozwlekłe, przez które szybko przechodzimy, po zwrot akcji - śmierć jej mamy. Autor doskonale oddaje nam to co zachodzi w głowie i sercu głównej bohaterki.Nie chce wam teraz wszystkiego streszczać i dobierać przyjemności czytania, mam nadzieje że nieco udało mi się was zachęcić do tej książki. Jest łatwą i fantastyczną opowieścią o młodej dziewczynie, która przynajmniej u mnie zasiadała ziarno refleksji po przeczytaniu. A o to chyba właśnie chodzi, prawda? Aby nie przebrnąć obojętnie przez jakąś książkę. Polecam ją wszystkim bardzo gorąco. W szczególności młodszym czytelnikom.

Z Matthew Quickiem spotykam się po raz drugi; ponownie w kontekście chęci poznawania jego literatury przeznaczonej dla młodzieży. Książek dla tego grona odbiorców autor napisał trzy: „Prawie jak gwiazda rocka", „Niezbędnik obserwatorów gwiazd", „Wybacz mi, Leonardzie". Jest jeszcze słynny „Poradnik pozytywnego myślenia", dla szerszej publiczności.