To nie deszcz, to ludzie. Halina Birenbaum w rozmowie z Moniką Tutak-Goll Monika Tutak-Goll, Halina Birenbaum

Książka

Ostatnimi czasy można zauważyć, że powstaje coraz więcej książek będących świadectwami i wspomnieniami osób, które przeżyły Holocaust, do tej pory przeczytałam jedynie "Wiem jak wygląda piekło" i właśnie "To nie deszcz, to ludzie". Wszystkie tego rodzaju książki wywołują we mnie olbrzymie emocje i zawsze bardzo ciężko jest mi po nich powrócić do innych ksiażek fabuły książek popularnonaukowych. Ta ksiażka, podobnie jak "Wiem jak wygląda piekło", jest niezwykle emocjonująca, poruszająca i wzruszająca.  Jeśli ktos interesuje się hstorią II wojny śwatowej, śwadectwami ocalałych i historiami mimo wszytsko z happy endem to poelcam serdecznie tę książkę. 

Podczas czytania tej książki, wzruszenie niejednokrotnie było tak olbrzymie, że ledwo dałam radę czytać dalej, musialam robić sobie małe przerwy pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami bo książka należy do jednej z bardziej emocjonujących jakie czytałam do tej pory. Mimo wszystko z książki wybrzmiewa nadzieja, miłość i przebaczenie, co jest niezwykle pokrzepiające. Piękna, wzruszająca opowieść, myślę, że rozmawianie na takie tematy i w ogóle chęć napsiania ksiażki już samo w sobie było olbrzymim wyzwaniem.  Opowieść jak mało która, serdecznie polcam, jeżeli tylko lubi się takie świadectwa i opowieści to zdecydownie warto sięgnąć po "To nie deszcz, to ludzie". 

Książka jest świetnie napisana i przemyślana, nie wykorzystuje banalnych zabiegów, z jakimi często możemy się spotkać w tego rodzaju literaturze. Mimo trudnego do przyswojenia tematu, dzięki umiejetnościom i warszatow autorki ksiażka była nieco lżejsza w odbiorze niż mogłam to sobie wyobrazić.

Książka jest świetnie napisana i przemyślana, nie wykorzystuje banalnych zabiegów, z jakimi często możemy się spotkać w tego rodzaju literaturze. Mimo trudnego do przyswojenia tematu, dzięki umiejetnościom i warszatow autorki ksiażka była nieco lżejsza w odbiorze niż mogłam to sobie wyobrazić.

Podczas czytania tej książki, wzruszenie niejednokrotnie było tak olbrzymie, że ledwo dałam radę czytać dalej, musialam robić sobie małe przerwy pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami bo książka należy do jednej z bardziej emocjonujących jakie czytałam do tej pory. Mimo wszystko z książki wybrzmiewa nadzieja, miłość i przebaczenie, co jest niezwykle pokrzepiające. Piękna, wzruszająca opowieść, myślę, że rozmawianie na takie tematy i w ogóle chęć napsiania ksiażki już samo w sobie było olbrzymim wyzwaniem.  Opowieść jak mało która, serdecznie polcam, jeżeli tylko lubi się takie świadectwa i opowieści to zdecydownie warto sięgnąć po "To nie deszcz, to ludzie". 

Ostatnimi czasy można zauważyć, że powstaje coraz więcej książek będących świadectwami i wspomnieniami osób, które przeżyły Holocaust, do tej pory przeczytałam jedynie "Wiem jak wygląda piekło" i właśnie "To nie deszcz, to ludzie". Wszystkie tego rodzaju książki wywołują we mnie olbrzymie emocje i zawsze bardzo ciężko jest mi po nich powrócić do innych ksiażek fabuły książek popularnonaukowych. Ta ksiażka, podobnie jak "Wiem jak wygląda piekło", jest niezwykle emocjonująca, poruszająca i wzruszająca.  Jeśli ktos interesuje się hstorią II wojny śwatowej, śwadectwami ocalałych i historiami mimo wszytsko z happy endem to poelcam serdecznie tę książkę.