Zbrodnia, której nie było Katarzyna Gacek

Książka

Niewielka miejscowość uzdrowiskowa, przyjemny pensjonat, wątek literatury i… zbrodnia? To części składowe drugiego tomu serii kryminałów cosy crime Jaśminowy Dwór Katarzyny Gacek pt. “Zbrodnia, której nie było”, który mimo wszystko da się też czytać jako powieść oddzielną - zagadka kryminalna zamknięta jest w jednym tomie, a relacje i emocje postaci odpowiednio przypomniane tak, by nikt nie czuł się zagubiony. No, zagubiony bardziej niż czuje się w swojej codzienności, choć i z tym ta powieść sobie radzi, sprawnie oswajając lęki, z jakimi na życiowej drodze przychodzi mierzyć się każdemu z nas. W tym wypadku jeden lęk, podświadomy, trudny do kontrolowania, wpleciony zostaje w wątek kryminalny, który prowadzony jest w starym, dobrym stylu, w skupieniu na zagadce, a równocześnie mocno opiera się na bardzo aktualnych potrzebach społecznych. Rodzina, wsparcie, potrzeba świadomości kogoś obok odgrywają ważną rolę, choć, jak wszystko tutaj, nie są przedstawione zerojedynkowo. Miłość wiąże się z obawą i lękiem, a samotność z nierozważnymi decyzjami. I właśnie to podoba mi się w prozie Katarzyny Gacek - autorka nie mydli czytelnikom oczu, że rzeczywistość toczy się w różowej bańce, a jasno opisuje cienie i szarości, jakie nieustannie towarzyszą małym radościom i blaskom. Równocześnie to odpowiada za określenie “cosy” - poczucie, że każdy z nas z czymś podobnym się mierzy, działa jak otulający, uspokajający kocyk. Sama zagadka kryminalna jest oczywiście bazą, która tym razem toczy się dwutorowo, która jest dobrze przemyślana i zakręcona tak, że niełatwo będzie czytelnikowi wpaść na jej rozwiązanie, choć oczywiście w teorii jest to możliwe. Niewielkie wątki humorystyczne łagodzą odbiór powieści, a wątki obyczajowe subtelnie wplecione są w kryminał. To coś dla tych, którzy cenią sobie dobre łamigłówki, motywy literatury w powieści i spokojną akcję podszytą solidną psychologią.