22 długości Caroline Wahl

Książka

Sięgnęłam po „22 długości” Caroline Wahl z ciekawości. Bo jeśli debiut zdobywa wiele nagród, bije rekordy sprzedaży i utrzymuje się niemal 80 tygodni na liście bestsellerów Spiegla, to coś musi w sobie mieć. I już wiem, co to jest. Ta z pozoru surowa i oszczędna historia pulsuje emocjami, od których ściska się gardło. I jeśli tak zaczyna się cykl o siostrach Tildzie i Idzie, to boję się pomyśleć, ile razy złamie mi serce w kolejnych tomach. Autorka stworzyła obraz patologicznej rodziny, w której dzieci zmuszone są szybko dorosnąć. Gdzie dorośli uciekają przed życiem w alkohol, agresję i depresję. Gdzie nie ma żadnego zainteresowania i pomocy ze strony systemu. Ale gdzie mimo wszystko nie brak miłości. Wahl kreśli portret dziewczyny, która musi być dorosła za troje. Tilda nie ma życia typowej studentki. Podczas gdy inni planują imprezy, ona planuje, jak ukryć przed sąsiadami, że jej matka znów pije. Jej codzienność to matematyka, studia, praca w supermarkecie, opieka nad młodszą siostrą Idą i 22 długości na basenie. Tylko tam, pod wodą, nikt nic od niej nie chce. Tylko tam może oddychać. To historia o „szklanej szybie”, która oddziela Tildę od beztroskiego świata rówieśników. Ale to też opowieść o nadziei. O Viktorze, który tak jak ona pływa, szukając w tej powtarzającej się czynności ucieczki. I o szansie na doktorat w Berlinie, który jest jak bilet do wolności. Jednak to, co dla innych byłoby spełnieniem marzeń, dla niej staje się dylematem moralnym. Bo jak wyjechać i zostawić Idę samą z nieobliczalną matką? To opowieść słodko-gorzka, surowa w formie, ale bogata w emocje. Wstrząsająca, ale i w dużej mierze czuła. Choć subtelny wątek romantyczny jest tu obecny, to sercem tej powieści jest relacja sióstr, ich bezgraniczne oddanie sobie nawzajem. To siostrzana miłość jest tu siłą napędową, która każe ignorować strach i zmęczenie. To lektura dla tych, którzy szukają w literaturze prawdy o trudnych relacjach rodzinnych, ale i nadziei, że nawet z najgłębszego dna można się odbić. Czekam na dalsze losy Tildy i Idy z niecierpliwością, choć wiem, że nie będzie to łatwa podróż.