Dziedzictwo Feniksa Agnieszka Mróz

Książka

"Zabijała, by chronić. Zabijała, by pomścić śmierć tych, których kochała. Była to niebezpieczna droga, jednak nie zamierzała z niej zbaczać. Odnalazła w tym swój cel. Najbardziej obawiała się jednak, że kiedyś nadejdzie dzień, kiedy zabijanie przyniesie jej radość". "Dziedzictwo Feniksa" to opowieść, która pachnie magią i sekretami ukrytymi między stronami. To historia, w której każdy rozdział otwiera drzwi do świata pełnego ognia, legend (mitologia nordycka i japońska) i bohaterów, których nie sposób zapomnieć. Czytając, miałam wrażenie, jakby płomienie Feniksa rozświetlały noc - piękne, niebezpieczne i pociągające zarazem. Autorka snuje swoją opowieść z niezwykłą lekkością, a jednocześnie pozostawia w sercu ciężar emocji i pragnienie, by dowiedzieć się więcej. Każda strona kryje nowe pytania, a napięcie narasta jak mrok przed burzą. To książka, która sprawia, że chcesz zatracić się w niej całkowicie i pozwolić, by prowadziła Cię przez swoje tajemnice. Czytając, przeżywałam wszystko razem z bohaterami. Czułam ich radość, lęk i determinację. Były momenty, kiedy serce biło mi szybciej, szczególnie przy Jillian i jej akcjach, oraz z Hyde'em, który nie miał z nią lekko. Napięcie aż gęstniało w powietrzu. To opowieść, która wciąga tak bardzo, że nagle okazuje się, iż minęły godziny, a Ty nadal siedzisz z książką w rękach. I te zwroty akcji! Mistrzostwo! A zakończenie? Absolutny rollercoaster emocji! Zostałam z milionem pytań i ogromnym niedosytem, dlatego teraz mogę powiedzieć tylko jedno - chcę kontynuacji i to jak najszybciej! "Dziedzictwo Feniksa" to książka, którą zapamiętam na długo i którą polecam każdemu, kto kocha dobrą fantastykę z sercem. Takie debiuty uwielbiam

„Dziedzictwo Feniksa” - Agnieszka Mróz (Wydawnictwo Zysk i S-ka) Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej. „…pamiętaj o tym, że każdy z nas potrzebuje wsparcia. Tylko tak sobie poradzimy na tym świecie.” Jillian od lat nosi w sobie pragnienie zemsty na tych, którzy odebrali jej rodzinę. Gdy kolejne tragiczne wydarzenia wywracają jej życie do góry nogami, trafia pod opiekę Hyde’a – Jegersa walczącego ze Skalanymi. I właśnie wtedy zaczyna rodzić się między nimi uczucie. Dawno nie sięgałem po romantasy, dlatego lektura okazała się dla mnie całkiem świeżym doświadczeniem, mimo że sam gatunek uważam za dość mało różnorodny. Agnieszka Mróz stworzyła historię, do której wracałem z dużą przyjemnością. Największy niedosyt wzbudził we mnie jednak świat przedstawiony. Poznajemy Mityczne Rody, ale niewiele dowiadujemy się o codziennym funkcjonowaniu Mitycznych - gdzie się uczą, leczą czy szkolą Jegersów. Całość sprawia przez to dość kameralne wrażenie. Trudno mi było nie pomyśleć o Harrym Potterze, który już w pierwszym tomie szeroko otwiera przed czytelnikiem świat magii - ulicę Pokątną, Ministerstwo Magii i cały system funkcjonowania czarodziejów. Tutaj tego rozmachu chwilami brakowało. Miałem też problem z identyfikacją miejsca akcji. Wspomniana jest Japonia, więc akcja dzieje się w naszym świecie, ale długo nie wiadomo, w jakim kraju przebywają bohaterowie. Dopiero później odkryłem, że Fallenbire jest fikcyjnym miastem w Wielkiej Brytanii. Najbardziej zawiodła mnie relacja Jillian i Hyde’a. Oboje polubiłem jako postacie, jednak ich romans wydał mi się zbyt nagły, a scena zbliżenia pod prysznicem pojawiła się trochę bez odpowiedniego przygotowania. Nie spodziewałem się jej, zwłaszcza że książka nie była oznaczona jako przeznaczona dla starszych czytelników (chociaż wiem, że formalnie nie trzeba oznaczać). Mimo tych zastrzeżeń bawiłem się podczas lektury naprawdę dobrze. Świetnie wypadły relacje przyjacielskie, a sam koncept Mitycznych wyjątkowo mi się spodobał. Bardzo dobrze zagrały również nawiązania do kultury japońskiej - naturalnie wpisują się w klimat powieści. Książkę czyta się lekko, potrafi zaangażować emocjonalnie i momentami autentycznie poruszyć. Prawdziwą wisienką na torcie okazała się finałowa scena kary wymierzonej jednemu ze Skalanych za niewykonanie misji. Takiej brutalności w powieści young adult zupełnie się nie spodziewałem i muszę przyznać, że pozytywnie mnie zaskoczyła. „Dziedzictwo Feniksa” to bardzo profesjonalny debiut literacki, któremu zabrakło jedynie mocniej dopracowanego światotwórstwa, by stworzyć pełną iluzję żyjącego świata. A że ze mnie „Pan Maruda”, któremu urban fantasy rzadko naprawdę się podoba, tym bardziej doceniam fakt, że Agnieszka Mróz potrafiła mnie wciągnąć w swoją historię. Od razu zabieram się za kontynuację! Mogę polecić tę książkę czytelnikom od szkoły średniej wzwyż, z zastrzeżeniem, że pojawia się w niej scena zbliżenia – warto o tym wiedzieć przed rozpoczęciem lektury. Znam młodzież i wiem, że są osoby którym takie elementy mogą przeszkadzać.