Histeria Izabela Janiszewska Książka

Histeria jest drugą częścią serii z Larysą Luboń i Brunonem Wilczyńskim. Pierwsza bardzo mi się podobała, jak to wygląda tym razem ?Autorka w mgnieniu oka wrzuca nas na głęboką wodę. Od początku, każdy z trzech prowadzonych wątków jest zaskakująco intrygujący. Ich przeplatanie dodatkowo wzmaga ciekawość i pogłębia napięcie. Nie zabrakło również kontynuacji najważniejszej i głównej części fabuły, która początek miała w pierwszym tomie trylogii.Im dalej w głąb książki tym większa jest nasza ekscytacja i chęć poznania rozwiązania. Całe szczęście , że autorka ma świetne pióro - dzięki temu czyta się naprawdę szybko i przyjemnie.Bardzo podobała mi się również widoczna zmiana w charakterze bohaterów. Zarówno Larysa jak i Bruno powoli zrzucają z siebie pancerz , który budowali latami. Pozwala nam to dokładniej poznać ich skrywaną, bardziej wrażliwa stronę. Na skutek tego wydają nam się nadzwyczaj prawdziwi i łatwiej możemy zrozumieć co nimi kieruje.Zakończenie idealnie łączy wszystkie wątki, jednocześnie dając nam to czego zawsze oczekujemy od tego typu literatury - ciekawy i oryginalny finał.Oczywiście ostatnia strona jest jednocześnie wstępem do kolejnej części więc nie zwlekając zaczęłam ją już czytać.

Histeria jest drugą częścią serii z Larysą Luboń i Brunonem Wilczyńskim. Pierwsza bardzo mi się podobała, jak to wygląda tym razem ?Autorka w mgnieniu oka wrzuca nas na głęboką wodę. Od początku, każdy z trzech prowadzonych wątków jest zaskakująco intrygujący. Ich przeplatanie dodatkowo wzmaga ciekawość i pogłębia napięcie. Nie zabrakło również kontynuacji najważniejszej i głównej części fabuły, która początek miała w pierwszym tomie trylogii.Im dalej w głąb książki tym większa jest nasza ekscytacja i chęć poznania rozwiązania. Całe szczęście , że autorka ma świetne pióro - dzięki temu czyta się naprawdę szybko i przyjemnie.Bardzo podobała mi się również widoczna zmiana w charakterze bohaterów. Zarówno Larysa jak i Bruno powoli zrzucają z siebie pancerz , który budowali latami. Pozwala nam to dokładniej poznać ich skrywaną, bardziej wrażliwa stronę. Na skutek tego wydają nam się nadzwyczaj prawdziwi i łatwiej możemy zrozumieć co nimi kieruje.Zakończenie idealnie łączy wszystkie wątki, jednocześnie dając nam to czego zawsze oczekujemy od tego typu literatury - ciekawy i oryginalny finał.Oczywiście ostatnia strona jest jednocześnie wstępem do kolejnej części więc nie zwlekając zaczęłam ją już czytać.