Wściekły pies Wojciech Tochman

Książka

Książka świetnie napisana, ale wcale nie można jej uznać za przyjemną. W każdej historii przedstawionej nam przez Tochmana czytelnik znajdzie pytania odnośnie wiary i Boga, wymiar jego miłości, istnienia, ale przez zawarte w tych opowiadaniach dramaty ludzkie ma się wrażenie, że nie ma ani Boga ani wiary. Autor porusza sprawy delikatne, drażliwe i jednocześnie przedstawia w subtelny sposób obdarty z pozorów obraz współczesnego społeczeństwa, gdzie po tym zabiegu zostają tylko problemy zwykłych ludzi z krwi i kości.Myślę, że ze względu na tematykę poruszaną przez pana Tochmana książki jego nie nadają się na lekturę towarzyszącą podczas sielankowych chwil na wakacjach. Lektura ta porusza tak ważne tematy, tak ciężkie sprawy, że lepiej odłożyć ją na bardziej melancholijny okres w roku. Myślę, że kiedy czytelnik w końcu przeczyta tą książkę zrozumie, jak ważne jest, aby podejść do niej z całą powagą. Myślę, że autor za pomocą tej książki ukazuje czytelnikowi najboleśniejsze aspekty życia, przez co otwiera na nie oczy swoim czytelnikom.Myślę, że lektura przypadnie do gustu każdemu.

Po pierwszym rozdziale miałam łzy w oczach. Zastanawiałam się czy nie odłożyć książki, ale zdecydowałam ostatecznie, że przeczytam jeszcze kawałek... i tak przeczytałam ją całą.Mamy tu prawdziwe obrazy współczesnych ludzi. Widzimy skryte w ludziach wątpliwości, pretensje, żal za swoje historie i doświadczenia, ale jednocześnie silną wiarę, ludzi umocnionych w Bogu poprzed życiowe doświadczenia.Ludzka psychika jest bardzo złożona. Każdy z nich doświadczył czegoś innego w swoim życiu, ma inną historię, jednak zawsze światełkiem w tunelu jest Bóg.

Biorąc do ręki jakąkolwiek książkę pana Wojciecha Tochmana wiem, że lektura będzie dobra. I tak było również i tym razem.Autor przedstawia w swoich reportach tę część świata współczesnego, o której przeciętna osoba nie ma zamiaru nawet pomyśleć. Jednocześnie jest to napisane w sposób tak prosty, że lekturę może sobie bez problemu przyswoić absolutnie każdy. Można by rzec, że książka jest napisana "tak po prostu". Autor opisuje to co widzi, bez kolorysowania i w rezultacie spod jego pióra wychodzą arcydzieła.