Jeżeli będę miał zły dzień ktoś dziś umrze Christian Unge Książka

Ostatnio na rynku ukazuje się wiele książek pisanych przez lekarzy czy pielęgniarki, osoby ze środowiska medycznego, które ukazują światu prawę o tym odpowiedzialnym i trudnym zawodzie jakim jest lekarz/chirurg/pielęgranirka. Nie sądziłam, że z książki szwedzkiego lekarza dowiem sie czegokolwiek więcej, czegoś co mnie zakoczy czy poruszy bardziej niż inne opowieści. Mylilam się, i to bardzo, to zdecydowanie najlepsza ksiażka w tej kategorii jaka się ostatnio ukazała!

Wstrząsnęła mną książka "Będzie bolało", poruszyła "Pielęgniarki. Sceny ze szpitalnego życia", teraz na rynku pojawia się kolejna, tym razem skandynawskiego lekarza Christiana Unge, która jest według mnie najmocniejszą książką w tej trójce. To co najbardziej wstrząsające to przepaść jaką autor opisuje między realiami pracy w szpitalach Burundi, a standardami europejskimi. Przygnębia to, że młodzi ludzie świezo po studiach z zapalem do pracy i chęcią niesienia pomocy są tak szybko gaszeni, bo nie mogą z różnych przyczyn komus pomóc, czy uratowac zycia, o które obiecywali, że będą się troszczyć. Każdy wie z jaką odpowiedzialnością wiąże się praca lekarza, jak wiele stanowi to wyrzeczeń, umiejętności i skupienia. W "Jeżeli będę miał zły dzień ktoś umrze" autor szokuje już samym tytułem, pokazuje czarno na bialym jakie sa realia pracy, waruni i standard, jesli choc jeden pacjent z większym szacunkiem bedzie podchodził teraz do lekarzy będzie to już olbrzymi sukces, książka obowiązkowa dla każdego!

Bolesna, szokująca, prowokująca, autor zdecydowanie sklania do myślenia. Myslę, że wielu osobom 'decyzyjnym' przydałoby się sprezentowac taka książkę. Chrstian Unge w oparciu o swoje doświadczenia pracy jako lekarz w Burundi dzieli się ze światem swoimi przemyśleniami i wnioskami. Odnoszę wrażenie, że wiele osób postrzega zawód lekarza jako przede wszytskim gwarancję dobrego zarobku. To, że w polskich realiach, trzeba poświęcić znacznie więcej niż standardowe 5 lat studiów, nikt już nie bierze pod uwagę. Prawa jest taka, że społeczeństwo się starzeje, coraz więcej osób wymaga specjalistycznej i fachowej opieki, a lekarz cora zmniej, zniechęcani warunkami pracy, wizja wiecznego przepracowania i braku szacunku ze strony pacjentów czy rządzących. Niech ta książka będzie przestrogą dla każdego, kto ma możliwość podejmowania decyzji znaczących i ostotnych dla całego społeczeństwa w zakresi służby zdrowia (nie wytykając nikogo palcami). Oczekiwania często są zgoła odmienne od rzeczywistości, Christian Unge opisuje najbardziej dramatyczne i momenty w swojej karierze, gdzie ludzie umierali mu na rękach, gdy choć starał się z całych sił nie mógł uratować umeirających, źle postawione diagnozy... Takie dramaty ciągną się za ludźmi latami, najważniejsze to wyciagać z nich wnioski i uświadamiać innych. Ksiażka fantastyczna, wstrząsa i zmusza do refleksji. 

Książkę czyta się z zapartym tchem, autor szczerze opowiada o swoich przeżyciach i doświadczeniach, zarówno z pracy w Szwecji jak i w Afryce. O ułomności systemu, warunkach pracy, pacjentach i przełożonych. Wstrząsa i szokuje, dawno nie czytałam takiej książki. 

Książkę czyta się z zapartym tchem, autor szczerze opowiada o swoich przeżyciach i doświadczeniach, zarówno z pracy w Szwecji jak i w Afryce. O ułomności systemu, warunkach pracy, pacjentach i przełożonych. Wstrząsa i szokuje, dawno nie czytałam takiej książki. 

Bolesna, szokująca, prowokująca, autor zdecydowanie sklania do myślenia. Myslę, że wielu osobom 'decyzyjnym' przydałoby się sprezentowac taka książkę. Chrstian Unge w oparciu o swoje doświadczenia pracy jako lekarz w Burundi dzieli się ze światem swoimi przemyśleniami i wnioskami. Odnoszę wrażenie, że wiele osób postrzega zawód lekarza jako przede wszytskim gwarancję dobrego zarobku. To, że w polskich realiach, trzeba poświęcić znacznie więcej niż standardowe 5 lat studiów, nikt już nie bierze pod uwagę. Prawa jest taka, że społeczeństwo się starzeje, coraz więcej osób wymaga specjalistycznej i fachowej opieki, a lekarz cora zmniej, zniechęcani warunkami pracy, wizja wiecznego przepracowania i braku szacunku ze strony pacjentów czy rządzących. Niech ta książka będzie przestrogą dla każdego, kto ma możliwość podejmowania decyzji znaczących i ostotnych dla całego społeczeństwa w zakresi służby zdrowia (nie wytykając nikogo palcami). Oczekiwania często są zgoła odmienne od rzeczywistości, Christian Unge opisuje najbardziej dramatyczne i momenty w swojej karierze, gdzie ludzie umierali mu na rękach, gdy choć starał się z całych sił nie mógł uratować umeirających, źle postawione diagnozy... Takie dramaty ciągną się za ludźmi latami, najważniejsze to wyciagać z nich wnioski i uświadamiać innych. Ksiażka fantastyczna, wstrząsa i zmusza do refleksji. 

Wstrząsnęła mną książka "Będzie bolało", poruszyła "Pielęgniarki. Sceny ze szpitalnego życia", teraz na rynku pojawia się kolejna, tym razem skandynawskiego lekarza Christiana Unge, która jest według mnie najmocniejszą książką w tej trójce. To co najbardziej wstrząsające to przepaść jaką autor opisuje między realiami pracy w szpitalach Burundi, a standardami europejskimi. Przygnębia to, że młodzi ludzie świezo po studiach z zapalem do pracy i chęcią niesienia pomocy są tak szybko gaszeni, bo nie mogą z różnych przyczyn komus pomóc, czy uratowac zycia, o które obiecywali, że będą się troszczyć. Każdy wie z jaką odpowiedzialnością wiąże się praca lekarza, jak wiele stanowi to wyrzeczeń, umiejętności i skupienia. W "Jeżeli będę miał zły dzień ktoś umrze" autor szokuje już samym tytułem, pokazuje czarno na bialym jakie sa realia pracy, waruni i standard, jesli choc jeden pacjent z większym szacunkiem bedzie podchodził teraz do lekarzy będzie to już olbrzymi sukces, książka obowiązkowa dla każdego!

Ostatnio na rynku ukazuje się wiele książek pisanych przez lekarzy czy pielęgniarki, osoby ze środowiska medycznego, które ukazują światu prawę o tym odpowiedzialnym i trudnym zawodzie jakim jest lekarz/chirurg/pielęgranirka. Nie sądziłam, że z książki szwedzkiego lekarza dowiem sie czegokolwiek więcej, czegoś co mnie zakoczy czy poruszy bardziej niż inne opowieści. Mylilam się, i to bardzo, to zdecydowanie najlepsza ksiażka w tej kategorii jaka się ostatnio ukazała!