Zła matka. Kronika matczynych wykroczeń, drobnych katastrof i rzadkich momentów chwały Ayelet Waldman Książka

"Zła matka" w trakcie lektury okazuje się być zupełnie normalna, tylko ma problem z nadążaniem za ideałem, który wciąż funkcjonuje we współczesnych społeczeństwach. Jaka musi być? Przede wszystkim nastawiona na życie rodzinne i na sukcesy męża oraz dzieci. Z tym nie może zgodzić się autorka i chociaż sama rezygnuje z kariery prawniczej, to wciąż pozostaje wierna własnym ambicjom. Jej publiczne wyznania, że "kocha męża bardziej niż dzieci", są w zasadzie prowokacją, której nie rozumieją różne konserwatywne środowiska.

Głównym zadaniem dobrej matki jest bezgraniczne oddanie dzieciom- przewijanie, gotowanie obiadków, wspólne zabawy i spełnianie wszelkich zachcianek pociech. Musi być zawsze pogodna, uśmiechnięta i zdolna zrezygnować ze wszelkich przyjemności na rzecz swoich potomków. Poza tym nie może zapomnieć o mężu, o którego musi dbać - przygotowywać jego ulubione dania, prasować koszule i zaspokajać jego erotyczne potrzeby. A po tym całym natłoku obowiązków nie może narzekać na zmęczenie, tylko z pogodą ducha zaczynać wykonywanie zadań od początku, z krótką przerwą na sen.

Określenie zła matka budzi negatywne odczucia. Słysząc je wyobrażamy sobie kobiety, które nie poświęcają wiele uwagi swym dzieciom, być może nawet nadużywają władzy bądź egoistycznie realizują swoje zachcianki. Bo kto jak kto, ale matka musi być przecież dobra, a pod tym pojęciem rozumiemy; delikatna, miła, troskliwa, kochająca. Autorka książki „Zła Matka" chciała sprowokować do dyskusji. Być może niejedna z czytelniczek odnajdzie tu swoje drobne przewinienia. Tylko że żadna nie powie o tym głośno.

Określenie zła matka budzi negatywne odczucia. Słysząc je wyobrażamy sobie kobiety, które nie poświęcają wiele uwagi swym dzieciom, być może nawet nadużywają władzy bądź egoistycznie realizują swoje zachcianki. Bo kto jak kto, ale matka musi być przecież dobra, a pod tym pojęciem rozumiemy; delikatna, miła, troskliwa, kochająca. Autorka książki „Zła Matka" chciała sprowokować do dyskusji. Być może niejedna z czytelniczek odnajdzie tu swoje drobne przewinienia. Tylko że żadna nie powie o tym głośno.

Głównym zadaniem dobrej matki jest bezgraniczne oddanie dzieciom- przewijanie, gotowanie obiadków, wspólne zabawy i spełnianie wszelkich zachcianek pociech. Musi być zawsze pogodna, uśmiechnięta i zdolna zrezygnować ze wszelkich przyjemności na rzecz swoich potomków. Poza tym nie może zapomnieć o mężu, o którego musi dbać - przygotowywać jego ulubione dania, prasować koszule i zaspokajać jego erotyczne potrzeby. A po tym całym natłoku obowiązków nie może narzekać na zmęczenie, tylko z pogodą ducha zaczynać wykonywanie zadań od początku, z krótką przerwą na sen.

"Zła matka" w trakcie lektury okazuje się być zupełnie normalna, tylko ma problem z nadążaniem za ideałem, który wciąż funkcjonuje we współczesnych społeczeństwach. Jaka musi być? Przede wszystkim nastawiona na życie rodzinne i na sukcesy męża oraz dzieci. Z tym nie może zgodzić się autorka i chociaż sama rezygnuje z kariery prawniczej, to wciąż pozostaje wierna własnym ambicjom. Jej publiczne wyznania, że "kocha męża bardziej niż dzieci", są w zasadzie prowokacją, której nie rozumieją różne konserwatywne środowiska.