Święcenie noży. Nowe opowiadania kresowe Stanisław Srokowski

Książka

"Ku swemu zdumieniu i osłupieniu spostrzegła, że pod podniesionym białym płótnem leżały na innym białym płótnie noże, bagnety, siekiery, sztylety i widły. Nie jajka, chleb, masło i kiełbasa do święcenia... Jakże to tak?! - szepnęła do siebie... Cerkiew zamarła... A pop już unosił do góry kropidło.. i wołał: Żeby nadchodzące żniwa dobrze obrodziły! I żeby zbiory były udane!... O jakich on żniwach mówi?!" Jak opisać coś, czego człowiek nie powinien nigdy zobaczyć? Jak opowiedzieć o zbrodni oczami dziecka, które zamiast beztroskiego dzieciństwa dostało strach, śmierć i świadomość, że jego dom może za chwilę przestać istnieć? „Święcenie noży. Nowe opowiadania kresowe” to książka, która nie daje czytelnikowi bezpiecznego dystansu. Nie da się odciąć emocji, uczuć. Tu nie ma wygodnego patrzenia z boku. Jest Wołyń. Jest wojenny koszmar. Są płonące polskie wsie. Są rozmowy o tych, którzy zginęli. Jest dziecko schowane w psiej budzie. I jest pamięć człowieka, który to wszystko przeżył. Najbardziej uderzyło mnie to, że autor nie opowiada o historii wyłącznie jako o wydarzeniach z przeszłości. On pokazuje ludzkie historie. Tych, którzy mieli swoje domy, rodziny, przyjaciół i zwyczajne życie. A potem przyszło okrucieństwo, które odebrało im wszystko. Tytułowe noże, są symbolem czegoś więcej niż przemocy. Są symbolem świata, w którym człowiek przestaje widzieć w drugim człowieka. I właśnie dlatego ta książka tak bardzo boli. Świadomość, że pamięć nie zawsze jest wygodna, nie zawsze jest piękna. Czasem krzyczy. A milczenie nie sprawi, że to, co się wydarzyło, przestanie istnieć. "Święcenie noży", choć to zaledwie kilka opowiadań , zostawiło we mnie ciężar, którego nie da się wraz z książką odłożyć na półkę. To lektura dla tych, którzy chcą pamiętać. Dla tych, którzy nie boją się trudnej historii. Dla tych, którzy wiedzą, że za każdą datą i każdym wydarzeniem stoją prawdziwi ludzie. A my mamy obowiązek pamiętać o nich, o ich tragedii, która nie miała prawa się wydarzyć. Nie jest to książka, którą po o przeczytaniu zamkniesz i po prostu przejdziesz do następnej, bo wiesz, że historia tych ludzi nigdy nie została domknięta..