Ciemność Camilla Grebe Książka

Kto należy do grona Twoich ulubionych autorek? Do mojego m.in. Camilla Grebe. Do dziś pamiętam lekturę pierwszej książki autorki, która wpadła w moje ręce- był to "Łowca cieni". Wywołał we mnie mnóstwo emocji! Dodatkowo pamiętam, jak mistrzowsko autorka zwodziła mnie mylnymi tropami, sprawiając, że finał okazał się ogromnym zaskoczeniem. Trzy lata temu Grebe ponownie zachwyciła mnie książką "Witajcie w wieczności". Zatem jak było tym razem w przypadku "Ciemności"? W szwedzkiej miejscowości Storfors, gdzie zimy mają smak surowości i odcienie niekończącego się mroku, w głębi lasu zostaje odnalezione ciało młodej dziewczyny. To wydarzenie wstrząsa lokalną społecznością, lecz dla piętnastoletniej Myry staje się potwierdzeniem najczarniejszych obaw: rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościach zniknęła jej siostra, Ella. Śledztwo przejmują Manfred Olsson i Pirjo Lundquist. Ich współpraca jest jak balansowanie na cienkim lodzie – niegdyś łączył ich romans, który dziś, zamiast pomagać, staje się cieniem kładącym się na ich profesjonalizmie. Kiedy lista ofiar zaczyna się wydłużać, a w Storforsie znika kolejna nastolatka, czas przestaje być sprzymierzeńcem. Czy duetowi uda się przeciąć pętlę zdarzeń, zanim historia zatoczy kolejne tragiczne koło? I czy Myra, idąc własną ścieżką w poszukiwaniu siostry, zdoła odnaleźć prawdę, która może okazać się gorsza od niewiedzy? Uwielbiam ten surowy, skandynawski klimat, który przenika pióro Camilli Grebe. To proza, w której mróz przenika przez ściany domów i duszę czytelnika. Jednak największą siłą autorki pozostaje szczegółowo dopracowana intryga oraz niezwykła głębia psychologiczna postaci. Grebe potrafi także wpleść w kryminalną fabułę szczyptę refleksji nad kruchością ludzkiej egzystencji- co potrafi skłonić do zadumy. W Ciemności każda postać została nakreślona z wyjątkową starannością. To portrety ludzi po przejściach, dźwigających bagaż bolesnych doświadczeń, dzięki czemu są do bólu autentyczni. Jedni budzą w nas nić sympatii, inni wręcz przeciwnie- zupełnie jak w prawdziwym życiu. Tytułowa „ciemność” nie jest tutaj jedynie brakiem światła słonecznego podczas szwedzkiej zimy. To metafora niebezpieczeństwa czyhającego w miejscach, które uważaliśmy za bezpieczne przystanie, oraz zła, które potrafi zatruć życie od wewnątrz. Lektura zmusza do zadania trudnego pytania: co musi dziać się w człowieku, by zło ostatecznie zaczęło nim sterować? Podczas czytania towarzyszy nam stale rosnące poczucie zagrożenia, niczym narastająca zamieć śnieżna, która zaczyna przybiera na sile. Grebe nie boi się poruszać ciężkich tematów- przemocy, alkoholizmu, traum z przeszłości. To historie bolesne, ale opisane z taką szczerością, że nie sposób przejść obok nich obojętnie. Książki autorki mają w sobie tę rzadką cechę: potrafią zakorzenić się w myślach czytelnika na długo po zamknięciu ostatniej strony. Przyznaję, że bardzo ciężko było mi rozstać się z głównymi bohaterami. Szczególnie polubiłam odważną Myrę oraz jej czworonożnych przyjaciół. Jako wielka miłośniczka psów, przy każdym opisie grubego jamnika Sune i jego słodkiego brzuszka, miałam ochotę wyciągnąć dłoń i go pogłaskać. To małe, ciepłe akcenty, które w tak mrocznej historii były jak pierwszy promyk słońca po długiej zimie :) "Ciemność" to kolejna pozycja Camilli Grebe, która potwierdza jej klasę. Jeśli szukasz kryminału, który nie tylko wciąga zagadką, ale przede wszystkim angażuje emocjonalnie i zmusza do myślenia, ta książka będzie idealnym wyborem na długie wieczory.