Kłamstwa między nami Bray Jennifer

Książka

Mam ogromną słabość do thrillerów psychologicznych, które z niesamowitą lekkością wchodzą w skomplikowane relacje i wyciągają na światło dzienne mroczne, rodzinne sekrety. Kiedy tylko przeczytałam opis debiutanckiej powieści Jen Bray pod obiecującym tytułem „Kłamstwa między nami”, moja intuicja od razu podpowiedziała mi, że to będzie strzał w dziesiątkę. I wiecie co? Moje czytelnicza intuicja mnie nie zawiodła! Trafiłam na historię z gatunku tych, od których po prostu nie da się oderwać, dopóki nie przewróci się ostatniej strony i nie pozna całej prawdy. Wszyscy wiemy, że z rodziną dobrze wychodzi się głównie na zdjęciach, ale niektóre rodzinne zawirowania potrafią wznieść pojęcie „skomplikowanych relacji” na zupełnie nowy poziom. W tej historii pierwsze skrzypce grają trzy siostry: Lucy, która po głośnym skandalu musiała pożegnać się z pracą w policji, Susanna- ceniona i popularna pisarka, oraz średnia z rodzeństwa, Tara. W wiosce Dunmore East zostają znalezione zwłoki kobiety. A dzień wcześniej Susanna wychodzi z domu i znika bez śladu. Lucy, napędzana desperacją, postanawia na własną rękę odkryć, co stało się z jej siostrą i nie dopuścić do kolejnej tragedii. Prywatne śledztwo zmusza ją jednak do konfrontacji z własnymi demonami oraz głęboko pogrzebanymi, bolesnymi tajemnicami z przeszłości. Im dalej brnie w te sekrety, tym mocniej uświadamia sobie jedno: mroczne kłamstwa to od pokoleń ich główna rodzinna specjalność. Muszę przyznać, że konstrukcja tej powieści wymaga od nas na początku odrobiny cierpliwości i zaufania wobec autorki. Jen Bray bawi się z nami w kotka i myszkę- serwuje przeskoki czasowe, dawkuje informacje i kreśli sceny, które w pierwszej chwili mogą wydawać się pozbawione sensu. Kiedy jednak wejdzie się w ten rytm, historia bezpowrotnie wciąga. Bardzo doceniam to, że autorka nie spieszy się z rzucaniem tanich zwrotów akcji na co drugiej stronie. Zamiast tego z ogromną precyzją tka misterną opowieść, pozwalając fabule dojrzewać i pęcznieć od napięcia. A kiedy na koniec wszystkie nitki wreszcie się łączą, satysfakcja jest ogromna! Finałowe odpowiedzi są w pełni zasłużone i logiczne, a nie doklejone na siłę tylko po to, by zszokować czytelnika. Początkowo potrzebowałam chwili, żeby polubić Lucy i poczuć z nią więź, ale z czasem zrozumiałam, że to postać idealnie skrojona pod tę historię. Jej poczucie wstydu, błędy z przeszłości i niedokończone sprawy są głównym motorem napędowym całej fabuły. Autorka stworzyła bohaterów z krwi i kości, pełnych wad, dzięki czemu cała psychologiczna warstwa powieści brzmi niezwykle autentycznie. Ogromne wrażenie zrobiło na mnie wykorzystanie Dunmore East jako tła dla całej intrygi. Ta dzika, surowa, nadmorska sceneria, niemal całkowicie odcięta od reszty świata, doskonale buduje gęstą, duszną atmosferę izolacji i niepokoju. Podsumowując, „Kłamstwa między nami” to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto kocha emocjonalnie złożone postacie, analizę kruchych więzi rodzinnych oraz fabułę, która nieustannie kluczy, zaskakuje i trzyma w napięciu do samego końca. Mnie ta książka totalnie kupiła i bez reszty zaangażowała, zatem polecam gorąco!

Surowe irlandzkie wybrzeże kontrastujące z burzliwymi emocjami, które w końcu wychodzą na wierzch po latach budowania murów niedopowiedzeń i tajemnic - to sceneria thrillera „Kłamstwa między nami”, którym Jen Bray rozpoczyna karierę literacką. Thrillera, który tak naprawdę jest dramatem rodzinnym z mocnym, kryminalnym początkiem osadzonym we współczesności, by za chwilę zanurzyć się w przeszłości w poszukiwaniu początku. Początku trudnych siostrzanych relacji trzech, teraz już dorosłych kobiet, z których każda przybrała inną rolę kształtującą jej charakter. Autorka z uwagą przygląda się toksycznym relacjom, które narosły z błahych gestów, błahych decyzji, które niewytłumaczone, przemilczane urosły do rangi problemów nie do przeskoczenia. Akcja rozpisana na trzy czasy, trzy istotne zdarzenia, z których te współczesne pisane są w narracji pierwszoosobowej, dzięki czemu jedną z sióstr poznajemy lepiej niż pozostałe. To siostra o ciekawej cesze, cierpiąca na synestezję dotykową, która stała się jej przekleństwem, a zarazem wymówką. Świetne kreacje psychologiczne wpasowane są w spokojną, ale sprawnie prowadzoną fabułę, w której tylko dynamiczny koniec zdaje się lekko odstawać od reszty. Nie to jest jednak najważniejsze, a przyjemność lektury i ciekawe refleksje, jakie po przewróceniu ostatniej strony w głowie zostają. Dobry debiut, obiecująca autorka - czekam na więcej!