Człowiek w lustrze Lars Kepler

Książka

Przyznam się szczerze, że to mój pierwszy, tak obecnie popularny wśród czytelników „szwedzki kryminał". Jak dotąd bałam się ich mrocznej aury i makabrycznych scen. Ale kiedyś musi być ten pierwszy raz... Para autorów kryjąca się pod pseudonimem Lars Kepler zabrała mnie w długą, bo trwającą ponad 400 stron emocjonującą przygodę czytelniczą. I tak jak się spodziewałam było dramatycznie, przerażająco i zaskakująco.„Człowiek w lustrze" to kolejny tom serii z komisarzem Jooną Linną w roli głównej. W tej części ma on do rozwiązania zagadkę tajemniczych porwań i morderstw młodych kobiet. Proceder ten trwa już od kilku lat, ale dopiero komisarz Joona zauważa podobieństwa poszczególnych kryminalnych zdarzeń, przypuszcza, że okrutnych zbrodni dokonuje jeden sprawca. Powieść obfituje w przerażające sceny: brutalne morderstwa, okaleczania, gwałty. Dużo emocji wywołuje opis więzionych w klatkach porwanych kobiet. Traktowane są one gorzej niż zwierzęta, poddawane torturom fizycznym i psychicznym, wykorzystywane seksualnie. Fabuła jest może nieśpieszna, ale cały czas pełna scen mrożących krew w żyłach. Niektóre fakty, jak dla mnie, niewiarygodne, np. to, że pacjenci oddziału psychiatrycznego sami zgłaszają się na leczenie i w każdej chwili mogą z niego zrezygnować i opuścić ośrodek. Albo to, że przez tak długi czas nikt nie zauważył miejsca, gdzie w klatkach są przetrzymywane porwane kobiety. Ale rozumiem, że fikcja literacka ma swoje prawa, chodzi tu przecież o wywołanie u czytelników oczekiwanych przez autora doznań, a nie o autentyczność. Całość powieści bardzo interesująca, trudno oderwać się od czytania. Lekturze towarzyszy ciągłe napięcie, lęk i przerażenie dokonywanymi przez porywacza czynami. Jednak największy szok wywołało u mnie zakończenie, takiego nigdy bym się nie domyśliła. Brawo za pomysł i mocny końcowy akcent.Miłośnikom mrocznych klimatów na pewno książka przypadnie do gustu. Dla mnie było to nowe, bardzo ciekawe doświadczenie czytelnicze. Emocji, aury grozy i lęku jakie towarzyszyły mi przy czytaniu na pewno na długo nie zapomnę.