Książka

Lottie Brooks i narciarska turbo kompromitacja Katie Kirby

Już sam opis przygód Lottie wywołał u mnie uśmiech. „Lottie Brooks i narciarska turbo kompromitacja” zapowiada mnóstwo zabawnych wpadek, absurdalnych sytuacji i typowych dla dorastania emocji. Podoba mi się połączenie humoru z tematami przyjaźni, zazdrości i zmian w relacjach. To lekka i zabawna propozycja dla młodych czytelników, szczególnie fanów serii o Lottie Brooks. Moja kolekcja stale się powiększa...

O, uwielbiam tę serię! Jak już wpadnie w ręce jeden tom o przygodach Lottie Brooks, to od razu ma się ochotę na kolejne, żeby śledzić te wszystkie nastoletnie katastrofy. Właśnie czytałam „Lottie Brooks i narciarską turbo kompromitację” Katie Kirby i bawiłam się po prostu świetnie. Nasza główna bohaterka, która o jeżdżeniu na nartach ma dokładnie takie pojęcie jak ja o fizyce kwantowej, ląduje na feriach. Kończy się to oczywiście tym, że uczy się jeździć w grupie z trzylatkami, brakuje jej ulubionych słodyczy, a do tego dochodzą typowe dla tego wieku dramy. Przesycone świetnym humorem, lekkie i pisane w formie pamiętnika z rysunkami. Idealna, urocza komedia dla młodzieży (i starszych, którzy lubią czasem poczuć się znowu nastolatkami) – polecam!

Lottie Brooks przekonała się, że jazda na nartach to nie jest łatwa dyscyplina i zaliczyła narciarską turbo kompromitację. Zacznijmy jednak od początku. Dla tych, którzy jeszcze nie znają tej bohaterki przytoczę kilka faktów. Lottie ma 13 lat, uwielbia KitKaty, ma dwójkę młodszego rodzeństwa (Toby'ego i Bellę), chłopaka (Daniela) i pisze dziennik. To właśnie dzięki niemu dowiadujemy się o jej przygodach. Tym razem wraz z przyjaciółką Amber i jej tatą (Markiem) wyruszają do Francji. Leci też z nimi partnerka Marka (Tamara) i jej dzieci. Co czeka na Was w tej części? - poznacie przepis na kupę (oczywiście nie tą prawdziwą), - zobaczycie postępy Lottie w szkółce narciarskiej dla przedszkolaków i dowiecie się, kim jest Wally, - będziecie świadkiem kompromitacji w restauracji dotyczącej sera z łabędzia, - zobaczycie czy dziewczynom uda się #OperacjaSabotażOświadczyn. To jeszcze nie wszystko. Będą też ploteczki na WhatsaAppie z resztą przyjaciół, pojawienie się byłego chłopaka Lottie, duża dawka humoru, a na końcu dziennika notatka od mamy Lottie dotycząca dojrzewania. Z tą serią mam styczność po raz pierwszy i mogę powiedzieć, że znajomość wcześniejszych części nie jest konieczna, aby odnaleźć się w fabule, ale po przeczytaniu całości ma się trochę niedosyt. Chciałoby się np. poznać okoliczności rozstania Lottie z byłym chłopakiem, czy wydarzenia, które sprawiły, że dziewczyny są wrogo nastawione do córki Tamary (niespodziewanie okazuje się, że zdążyły już się wcześniej poznać). Pozostaje mi tylko nadrobić zaległości. Bardzo podoba mi się w tej książce forma dziennika połączona ze screenami wiadomości wysyłanych przez komunikator internetowy oraz prostymi grafikami. Ilustracje w niej zawarte może nie robią wrażenia, ale mają to być bazgroły 13-latki stanowiące dodatek do jej notatek. No i najważniejsze - przy tej lekturze można naprawdę się pośmiać. Liczba absurdów jest tutaj na niesamowicie wysokim poziomie.

W tej książce Lottie jedzie na narty razem z Amber, jej ojcem i nową dziewczyną z jej dziećmi. Główna bohaterka po raz pierwszy staje na nartach i zalicza gleby, dołącza do szkółki narciarskiej jednak jak się okazuje jest to grupa dla najmłodszych i to właśnie z nimi uczy się jeździć. W górskim domku panuje dość napięta atmosfera przez to że Tamara i jej dzieci zachowują się co by nie mówić bezczelna i bardzo niekulturalne. Jednak wszystko dobrze się kończy. Wpada do nich też Antoine O samej książce: bardzo przyjemna w odbiorze, jeżeli szukacie czegoś lekkiego, luźnego do przeczytania to warto po nią sięgnąć. Jedyny minus to, że parę razy poczułam cringe, były to krótkie sceny, ale jednak go odczułam. 

Jeśli myślicie, że ferie we Francji, narty, luksusowa restauracja i najlepsza przyjaciółka to przepis na idealny wyjazd, Lottie bardzo szybko wyprowadzi Was z tego błędu, bo kiedy dziewczyna zabiera się za cokolwiek, możecie być pewni jednego, że spokojnie raczej nie będzie. Tym razem nasza trzynastoletnia bohaterka razem z Amber, jej tatą Markiem, nową dziewczyną taty Tamarą i jej dziećmi ruszają do Francji. Problem w tym, że Lottie nigdy wcześniej nie jeździła na nartach i na tym można by zakończyć opowieść o jej narciarskich umiejętnościach. Dziewczyna trafia do szkółki narciarskiej z trzylatkami. No cóż, początki bywają trudne. A jakby tego było mało, kończą się KitKaty, w restauracji dochodzi do dość osobliwej afery, a dziewczyny wpadają na pomysł przeprowadzenia pewnej akcji (nie zdradzę jakiej), czyli dokładnie to, czego można się spodziewać po Lottie i Amber, im więcej chaosu, tym lepiej. Za całą tą zabawną otoczką kryją się nastoletnie tematy: przyjaźń, pierwsze związki, rozstania, rodzinne komplikacje i dojrzewanie. To książka, przy której nie trzeba znać poprzednich części, żeby odnaleźć się w wydarzeniach. Ja zaczęłam serię właśnie od tego tomu i bez większych problemów zanurzyłam się w fabule. Przyznaję jednak, że po lekturze zostało mi kilka znaków zapytania, na które odpowiedzi zapewne kryją się we wcześniejszych tomach. Lottie jak zwykle dostarcza, więc, wszystkiego, czego można oczekiwać od zabawnej książki dla nastolatków: chaosu, przyjaźni, odrobiny romantycznych zawirowań i sytuacji, przy których człowiek zaczyna się zastanawiać, czy to dzieje się naprawdę. Jeśli ktoś, tak jak ja, nigdy nie jeździł na nartach, po tej książce może przynajmniej dojść do wniosku, że wcale nie jest taki najgorszy. W końcu zawsze można trafić do szkółki z trzylatkami.

Lottie Brooks i narciarska turbo kompromitacja to kolejny dowód na to, że jeśli Lottie gdzieś wyjeżdża, to spokojny urlop raczej nie wchodzi w grę. Tym razem czeka ją wyjazd na narty z Amber. Brzmi całkiem nieźle, prawda? No… dopóki Lottie nie odkrywa, że jej narciarskie umiejętności są mniej więcej na poziomie „pomocy, jak się zatrzymuje nartę?” A później jest już tylko ciekawiej – szkółka narciarska, trzylatki, mors, kończące się KitKaty i rodzinna drama Amber, w której Lottie zdecydowanie nie planowała brać udziału. I właśnie za takie sytuacje lubię tę serię. Lottie potrafi znaleźć się w najbardziej niezręcznych momentach, a jej sposób myślenia sprawia, że czasami czytałam kolejną stronę i miałam ochotę powiedzieć: „Lottie, błagam, nie rób tego!”. Podobało mi się też, że pod tą całą warstwą żartów pojawia się temat przyjaźni i tego, jak trudno odnaleźć się w sytuacji, na którą nie mamy żadnego wpływu. Amber przeżywa sporo rodzinnych zmian, a Lottie próbuje być obok niej – oczywiście na swój, bardzo lottowy sposób. Jak zawsze ogromnym plusem są ilustracje i pamiętnikowa forma. Dzięki nim książkę naprawdę szybko się pochłania, a niektóre rysunki idealnie podkreślają absurdalność sytuacji, w które Lottie sama się pakuje. To zdecydowanie jedna z tych książek, przy których nie trzeba wszystkiego traktować śmiertelnie poważnie. Jest lekko, zabawnie i momentami naprawdę niezręcznie – czyli dokładnie tak, jak można się spodziewać po Lottie Brooks.

Lottie Brooks powraca! Tym razem czeka ją narciarska turbo kompromitacja a nas wylane morze łez, oczywiście tych ze śmiechu i bolące brzuchy. Amber, która znów jest BFF Lottie, zaprasza ją na wielkanocny wyjazd na narty. Jest tylko jeden mały problem, Lottie nigdy nie jeździła na nartach. Na szczęście na naukę nigdy nie jest za późno. Dziewczyny lecą z tatą Amber, jego nowa dziewczyną i jej dziećmi. Stosunki Amber i jej taty są napięte a jego nowa sympatią z rodziną są na starcie przekreśleni, więc atmosfera zapowiada się niezbyt przyjemna. W dodatku, na miejscu okazuje się, że córką Tamary jest Zadarty Nos, dziewczyna, którą Lottie i Amber miały już okazję poznać i co tu dużo mówić, nie polubiły się. Kompromitujące sytuację spotykają Lottie już od samego początku. Dziewczyna zaspała przez co musiała podróż odbyć w nieco dziecinnej piżamie. Przyjaciółki prawie spóźniły się na samolot a Lottie wyrzuciła do kosza swój paszport zamiast kubka po kawie. Później jest już tylko gorzej. Wszyscy myśleli, że Lottie żartuje mówiąc, że nie umie jeździć na nartach, więc zostaje porzucona sama na środku stoku. Gdy już sytuacja się wyjaśnia trafia do szkółki narciarskiej z dziećmi zdecydowanie młodszymi od niej. Choć jak wiecie Lottie jest trochę dziecinna, więc całkiem nieźle się tam odnajduje. Generalnie Lottie dalej jest sobą. Zabawna, urocza, trochę dziecinna i co chwilę pakująca się w kompromitujące sytuacje. I właśnie za to ją lubimy. Autorka często doprowadza czytelnika do niekontrolowanych wybuchów śmiechu. Książka jest napisana w formie pamiętnika, są proste rysunki i rozmowy na whatsappie grupy KÓZ. Jest dużo o przyjaźni i pierwszej miłości. Tej która już trochę trwa i tych które mają szansę się zacząć. Gdybym miała nastoletnią córkę, to z pewnością podsuwałabym jej przygody Lottie Brooks do czytania.