Książka

Po drugiej stronie ciszy Agnieszka Zakrzewska

Emila ma szansę na odbycie świetnego stażu w prestiżowej firmie projektowej w Warszawie, z realną możliwością zatrudnienia w niej na stałe. To marzenie niejednego studenta. Jak narazie wybiera się do Jasienia by spędzić czas z niepełnosprawną matką. Kiedy starsza z kobiet dowiaduje się jakie plany ma córka robi coś czego nikt się nie spodziewał...czy aby na pewno? Czy czasami ten podsycany z roku na rok wyrzut sumienia, użalanie się nad własnym losem i traktowanie najbliższych z wielką pogardą nie prowadził właśnie do tego? Emilia nie wie co ma robić, sytuacja się komplikuje, marzenia odchodzą w siną dal i tylko ciotka Gabrysia zdaje się rozumieć dziewczynę. Jak wielki wpływ na decyzje będzie miała kobieta pozbawiona skrupułów nie liczącą się z nikim i niczym? Brrr...jak okrutnie irytowała mnie postać matki Emili. Już dawno nie czułam tak negatywnych emocji do jednej z bohaterek. Okrutna i podła to za mało powiedziane. Zimna jak lód, to też chyba zbyt delikatnie. Osoba Emili natomiast aż "wolała" o wyniesienie na ołtarze. Pragnąca miłości, zrozumienia i normalności ze strony matki, cierpliwa nad wyraz. Co od dzieciństwa dostawała? Krytykę, obojętność, fochy i poczucie winy. Jedynym światłem, a nawet dwoma były dla niej ciotka Gabrysia i przyjaciółka Tola. Jednak i one miały swoje życie, którego Emilia nie chciała zakłócać. Bardzo dobra powieść, napisana tak, że ciężko jest się od niej oderwać. Pełna tęsknoty i potrzeby ukochania. Ukochania przez tę która powinna robić to bezinteresownie, naturalnie, a która tylko raniła. Bezustannie, na każdym etapie życia. Niestety na świecie są takie osoby, pełne pretensji, zazdrości, poczucia krzywdy- niesłusznie obarczające innych swoimi problemami, myślące tylko i wyłącznie o sobie, robiące innym na złość. One tylko na zewnątrz udają miłe, najbliższym pokazują tą gorszą stronę. Smutna ale i pełna nadziei. O wychodzeniu z tego kokonu poczucia winy i obowiązku oraz o odnalezieniu miłości tam gdzie nikt się nie spodziewa. Polecam.