Miss Bee i duch ambasady Alessia Gazzola

Książka

Angielskie maniery i klimat arystokratycznych salonów - na tej bazie swoją serię powieści buduje włoska pisarka Alessia Gazzola. “Miss Bee i duch ambasady” to jej tom trzeci, jednak dzięki niewielkiego wątkowi kryminalnemu, który jest bazą tej opowieści, może być równie dobrze traktowany jako powieść oddzielna. A kryminał choć pojawia się dość późno i prowadzony jest subtelnie, to jednak dobrze zarysowuje niepokojący klimat, w którym granica pomiędzy realnym a nadprzyrodzonym przez sporą część fabuły wydaje się bardzo cienka. Co więcej, ten wątek dobrze osadzony jest w problemach społecznych czasów międzywojennych, które cierpiały mocno na wszelkiego typu dyskryminacje: ze względu na płeć, narodowość czy status społeczny. Na tym też opiera się bardzo wyraźny wątek obyczajowy, który sprawnie przeplata się z romansem, w którym tęsknoty i ukradkowe spojrzenia mówią więcej niż faktyczna bliskość fizyczna. Mnie jednak, poza wątkiem kryminalnym, najmocniej do gustu przypadło tło historyczne, w którym coraz lepiej wyczuwalny jest niepokój polityczny, który w roku 1925 ogarnia Włochy. A choć historia toczy się w Anglii, to jednak rodzina Miss Bee to Włosi oddelegowani z kraju do londyńskiej uczelni, zatem ich status zdaje się bardzo niepewny. Autorka bardzo sprawnie łączy wszystkie te wątki z takim wyczuciem, że cała historia daje wrażenie lekkiej, niezobowiązującej, ot, takiej historyjki dobrej na relaks, a mimo to w tle przemyca ważną charakterystykę dawnych lat.