Strzępki sumień Urszula Kusz-Neumann

Książka

Od pierwszej strony czuć, że to nie będzie lekka opowieść. Klimat jest gęsty, niepokojący, a tytułowe „strzępki” dosłownie wwiercają się pod skórę. Fabuła? Prosta w zarysie, ale diabelnie skomplikowana w środku. Autorka nie serwuje nam taniej sensacji – zamiast tego dostajemy historię, która rozpada się na kawałki, tak jak ludzkie sumienia, którymi tu operuje. Brakuje łatwych odpowiedzi, za to jest pytanie: co zrobilibyście na miejscu bohaterów? Główną bohaterką jest Marta, światowej klasy speleolożka (badaczka jaskiń), która wraca do Polski po tym, jak w Rezerwacie Przyrody Węże zostaje znalezione ciało jej dawnego kolegi. Szybko okazuje się, że to nie był pierwszy wypadek – ktoś od lat metodycznie „wymazuje” nazwiska z listy dawnych kursantów taternictwa jaskiniowego. W towarzystwie młodego dziennikarza, Wawrzyńca, Marta musi odkryć tożsamość mordercy i stawić czoła mrocznej tajemnicy, którą do grobu zabrał jej tragicznie zmarły mąż. To historia o sekretach i kłamstwach, których echo odbija się zarówno w podziemnych tunelach, jak i w ludzkiej psychice, a jej hasło przewodnie brzmi: „Wszyscy coś wiedzieli. Nikt nie mówił prawdy”. Bohaterowie to mistrzostwo gatunku. Żadnego czarno-białego podziału. Kochacie ich? Nienawidzicie? A może tylko rozumiecie? U mnie wszystkie trzy opcje na zmianę. Emocje? Ogrom. Momentami czułam fizyczny dyskomfort – a to chyba najlepszy dowód, że książka działa. Tempo – początkowo leniwe, jakby autorka miziała nas po głowie. A potem nagle przyspiesza, goni, dusi. Styl Urszuli Kusz-Neumann jest surowy, oszczędny, ale w każdym zdaniu czuć ciężar. Zero lukru, za to dużo prawdy o nas samych. Dla kogo? Dla czytelników, którzy nie boją się brudnych emocji. Dla fanów literatury obyczajowej z mocnym psychologicznym sznytem. Jeśli lubicie Bondę to będzie strzał w dziesiątkę. Uwaga: książka może wywołać bezsenność. I nie dlatego, że jest straszna – po prostu nie przestaniecie myśleć.