Ukradzione oczy Klaudia Zacharska Książka

"Ukradzione oczy" Klaudii Zacharskiej to drugi tom serii Latarenki, do którego cudownie było wrócić. Już od pierwszych stron wiadomo, że kontynuacja przygód dziewczynek obfituje w jeszcze więcej magii i grozy niż w poprzedniej części. Nad Sepią znowu zbierają się ciemne chmury. Kolejna klątwa czyha, a za nią kryje się mnóstwo tajemnic, wśród których najważniejsza - kto za tym wszystkim stoi? Ukradzione oczy czają się wszędzie, a ich zadaniem jest odkryć, która z dziewczyn ma magiczne zdolności. Tym razem wielokrotnie możemy zajrzeć także do Limbo - alternatywnej rzeczywistości, gdzie narasta niepokój i pojawiają się przerażające wizje. W centrum wydarzeń oczywiście pozostają Pola, River i Maja, mierzące się ze swoimi problemami. Pola nadal próbuje poznać prawdę o tacie, a River bardzo przeżywa swoją wrażliwość, porównując się do pozostałych przyjaciółek. W Mai narasta obawa, że gdy jej rodzice poznają prawdę o wszystkim, co dzieje się wokół, będą chcieli odesłać ją z powrotem do adopcji. Autorka nie tylko znakomicie przedstawia rozterki, ale i pokazuje, jak powinno wyglądać wsparcie ze strony najbliższych. Doskonale połączone zostały elementy fantastyczne z realistycznymi problemami samoakceptacji. Książka charakteryzuje się świetną dynamiką, wynikającą m.in. z narastającego napięcia i poczucia zagrożenia. Styl autorki jest idealnie dopasowany do literatury młodzieżowej i prowadzi czytelnika płynnie przez całą historię. Dialogi doskonale współgrają z fabułą, bardzo dobrze oddając wiek i charakter postaci, dzięki czemu zyskują na wiarygodności. Ogólne wrażenie jest takie, że Klaudia Zacharska z sukcesem rozwinęła serię, czyniąc ją mroczniejszą, szybszą i niosącą jeszcze ważniejsze moralne przesłania. Elementem, który zdecydowanie przypadł mi do gustu, był klimat, jaki stworzyła autorka. Chociaż mamy do czynienia z książką dla młodszej młodzieży, jest mrocznie i pod napięciem, a przez to nie ma miejsca na nudę. „Ukradzione oczy”, czyli klątwa zesłana przez czarnoksiężnika, została skonstruowana jeszcze lepiej niż w poprzednim tomie. Być może dlatego, że niemi obserwatorzy budzą skojarzenia z ulicznymi gapiami, którzy bezrefleksyjnie śledzą aktualne, często dramatyczne wydarzenia. "Ukradzione oczy" to fantastyczna i satysfakcjonująca kontynuacja, która dostarcza dreszczyku emocji z nawiązką. To opowieść, która zmusza do refleksji nad siłą przyjaźni i nad własnym ja. Uważam, że jest to lektura, która zadowoli młodszych czytelników, ale przede wszystkim fanów fantastyki.