Cyrkówka Marianna Anna Fryczkowska

Książka

Trochę zaskoczyła mnie książka Pani Anny Fryczkowskiej, ponieważ dopiero podczas czytania zorientowałam się, że jest ona oparta na prawdziwych wydarzeniach. Co prawda, nie jest to biografia, ale akcja powieści jest luźno napisaną historią życia Marianny Radzik i jej męża Franciszka. To, że książka nie odzwierciedla rzetelnie losów bohaterów nie jest winą autorki. Poświęciła ona bowiem dużo czasu na zbieraniu materiałów do książki. Niestety niewielu jest już świadków opisywanych wydarzeń i publiczności oklaskującej występy małżeństwa artystów cyrkowych. A sama Marianna Radzik w swoich nielicznych wywiadach podaje czasami sprzeczne informacje dotyczące życia jej i jej męża.Książka niebywale interesująca, ukazująca czasy powojenne, kiedy to para cyrkowców jako cyrk Boticellisse, wędrują od wsi do wsi pokazując swoje autorskie przedstawienia. Są one często jedną z bardzo nielicznych rozrywek, na jakie może sobie pozwolić uboga, wiejska społeczność. To chwila zapomnienia od codziennych trosk i wspomnień o traumatycznej przeszłości. W pamięci tych prostych ludzi tkwią nadal wojenne przeżycia, jeszcze nie odnaleźli się w nowej rzeczywistości. Często osiedleni na nowych terenach, poszukują swojego miejsca do życia.Książka napisana zwyczajnym językiem, takim jakim posługiwali się jej bohaterzy - niewykształceni, prości ludzie, którzy swoimi występami, muzyką, kolorowymi strojami, chcieli dać trochę radości ludziom im podobnym.Małżeństwo cyrkowców zaliczyć należy do grona artystów, ponieważ potrafili oni stworzyć pełen emocji spektakl. Potrafili w dwójkę przyciągnąć uwagę widzów, rozśmieszyć, oczarować strojami i zaskoczyć niebywałymi umiejętnościami. Ponadto Marianna pisała i recytowała wiersze, bez wątpienia miała talent aktorski. A pod koniec życia zajęła się jeszcze inną dziedziną sztuki - malarstwem ludowym. Byli oni jak para kolorowych ptaków na tle szarej, powojennej rzeczywistości.Gorąco polecam, warto przeczytać!

Trochę zaskoczyła mnie książka Pani Anny Fryczkowskiej, ponieważ dopiero podczas czytania zorientowałam się, że jest ona oparta na prawdziwych wydarzeniach. Co prawda, nie jest to biografia, ale akcja powieści jest luźno napisaną historią życia Marianny Radzik i jej męża Franciszka. To, że książka nie odzwierciedla rzetelnie losów bohaterów nie jest winą autorki. Poświęciła ona bowiem dużo czasu na zbieraniu materiałów do książki. Niestety niewielu jest już świadków opisywanych wydarzeń i publiczności oklaskującej występy małżeństwa artystów cyrkowych. A sama Marianna Radzik w swoich nielicznych wywiadach podaje czasami sprzeczne informacje dotyczące życia jej i jej męża.Książka niebywale interesująca, ukazująca czasy powojenne, kiedy to para cyrkowców jako cyrk Boticellisse, wędrują od wsi do wsi pokazując swoje autorskie przedstawienia. Są one często jedną z bardzo nielicznych rozrywek, na jakie może sobie pozwolić uboga, wiejska społeczność. To chwila zapomnienia od codziennych trosk i wspomnień o traumatycznej przeszłości. W pamięci tych prostych ludzi tkwią nadal wojenne przeżycia, jeszcze nie odnaleźli się w nowej rzeczywistości. Często osiedleni na nowych terenach, poszukują swojego miejsca do życia.Książka napisana zwyczajnym językiem, takim jakim posługiwali się jej bohaterzy - niewykształceni, prości ludzie, którzy swoimi występami, muzyką, kolorowymi strojami, chcieli dać trochę radości ludziom im podobnym.Małżeństwo cyrkowców zaliczyć należy do grona artystów, ponieważ potrafili oni stworzyć pełen emocji spektakl. Potrafili w dwójkę przyciągnąć uwagę widzów, rozśmieszyć, oczarować strojami i zaskoczyć niebywałymi umiejętnościami. Ponadto Marianna pisała i recytowała wiersze, bez wątpienia miała talent aktorski. A pod koniec życia zajęła się jeszcze inną dziedziną sztuki - malarstwem ludowym. Byli oni jak para kolorowych ptaków na tle szarej, powojennej rzeczywistości.Gorąco polecam, warto przeczytać!