Pajęcza sieć Mike Omer Książka

„Pajęcza sieć" to tom pierwszy serii o policjantach z Glenmore Park, który był debiutem Mike'a Omera w gatunku kryminału. Na rynku amerykańskim cały cykl pojawił się w 2016 roku, u nas dopiero wydany został po serii z Zoe Bentley, przez co nie da się uciec od porównań. Bo seria o Glenmore Park jest dobra, ale ta o Zoe jest rewelacyjna!W „Pajęczej sieci" na pochwałę na pewno zasługuje intryga kryminalna - młode kobiety padają ofiarami przestępstw, które nie wyglądają, by miały ze sobą coś wspólnego. Autor sprytnie rozłożył tropy, tak, że kolejne twisty fabularne całkowicie zmieniają spojrzenie na sytuację. Narracja skupiająca się na kilku policjantach i postaciach drugoplanowych również dodaje książce charakteru - czytelnik nie ma czasu na nudę, a i czuje, że dostaje szeroki obraz sprawy. Historia skupia się przede wszystkim na śledztwie, niewiele jest wątków pobocznych, prywatnych, ale mimo to, gdzieś tam przemknęły ciekawe, aktualne tematy - przede wszystkim te dotyczące korzystania z technologii i niebezpieczeństw, na które jesteśmy narażeni. I mimo że w książce nie było aż tak dużego skupienia na psychologii postaci czy aż tak wyraźnego humoru jak w serii o Zoe, to i tak jest to kryminał na wysokim poziomie - wciąga, zajmuje i nie urąga inteligencji czytelnika. Polecam!

„Pajęcza sieć" to tom pierwszy serii o policjantach z Glenmore Park, który był debiutem Mike'a Omera w gatunku kryminału. Na rynku amerykańskim cały cykl pojawił się w 2016 roku, u nas dopiero wydany został po serii z Zoe Bentley, przez co nie da się uciec od porównań. Bo seria o Glenmore Park jest dobra, ale ta o Zoe jest rewelacyjna!W „Pajęczej sieci" na pochwałę na pewno zasługuje intryga kryminalna - młode kobiety padają ofiarami przestępstw, które nie wyglądają, by miały ze sobą coś wspólnego. Autor sprytnie rozłożył tropy, tak, że kolejne twisty fabularne całkowicie zmieniają spojrzenie na sytuację. Narracja skupiająca się na kilku policjantach i postaciach drugoplanowych również dodaje książce charakteru - czytelnik nie ma czasu na nudę, a i czuje, że dostaje szeroki obraz sprawy. Historia skupia się przede wszystkim na śledztwie, niewiele jest wątków pobocznych, prywatnych, ale mimo to, gdzieś tam przemknęły ciekawe, aktualne tematy - przede wszystkim te dotyczące korzystania z technologii i niebezpieczeństw, na które jesteśmy narażeni. I mimo że w książce nie było aż tak dużego skupienia na psychologii postaci czy aż tak wyraźnego humoru jak w serii o Zoe, to i tak jest to kryminał na wysokim poziomie - wciąga, zajmuje i nie urąga inteligencji czytelnika. Polecam!